Ballada o Odwadze Pierwszeństwa

Описание: Zwrotka
Nie każdy chce być pierwszy,
bo pierwszy dźwiga ciszę lasu.
Ślady jeszcze nie mają imion,
a spojrzenia innych ważą jak kamień w plecaku.

Pierwszy bierze na siebie noc bez mapy,
i pytania, których nikt nie wypowiedział.
Lecz to właśnie w tej pustce
rodzi się kierunek.

Refren
Nie czekaj na właściwy moment —
stwórz go krokiem w biały ślad.
Wilk, który rusza pierwszy,
rozpala ogień w sercach stad.
Nie pytaj, czy pora nadeszła,
pora przychodzi, gdy idziesz.

Zwrotka
Północ mówi w skrzypieniu śniegu:
odwaga to nadawanie drodze sensu.
Agora odpowiada spod kamiennych murów:
chwila nie spada z nieba - kujesz ją decyzją.

Gdy widzisz ścieżkę pod lodem,
nie czekaj, aż inni ją nazwą.
Twoje stopy są językiem,
który rozumie nawet milczący las.

Refren
Nie czekaj na właściwy moment —
stwórz go krokiem w biały ślad.
Wilk, który rusza pierwszy,
rozpala ogień w sercach stad.
Nie pytaj, czy pora nadeszła,
pora przychodzi, gdy idziesz.

Zwrotka
Wojownik idący pierwszy
nie szuka chwały ani imienia.
Wie tylko, że bez jego ruchu
odwaga nie nauczy się oddychać.

Bo nie idziesz tylko dla siebie,
nawet gdy las jest pusty.
Każdy twój krok jest zaproszeniem,
by inni przestali się bać.

Zwrotka
Gdy wilk ruszy z miejsca,
wataha nagle widzi drogę.
Nie dlatego, że śnieg zniknął,
lecz dlatego, że ktoś go pierwszy dotknął.

Refren końcowy
Nie czekaj na właściwy moment —
stwórz go krokiem w biały ślad.
Wilk, który rusza pierwszy,
zostawia mapę w sercach stad.
Nie pytaj, czy pora nadeszła,
pora przychodzi, gdy idziesz.