Anja Lechner, Peter Ludwig ‎– Tango Mortale

Описание: Anja Lechner, Peter Ludwig ‎– Tango Mortale
Skarabäus Records ‎ 002
Vinyl, LP, Album
Germany, 1986

A1 Tango Mortale 0:00
A2 Tango Triste 6:03
A3 Tango El Tigre 10:20
A4 Tango Nostalgias 15:48
B1 Tango 19. Mai 21:50
B2 Tango Sceno 26:04
B3 Tango Nuevo 34:58

Ο πιανίστας, συνθέτης, ενορχηστρωτής και καλλιτέχνης καμπαρέ Peter Ludwig είναι ένα πολύπλευρο ταλέντο από τη Βαυαρία. Γράφει μουσική για κινηματογράφο, τραγούδια, μουσική δωματίου, μουσική για πιάνο και, πάνω απ' όλα, όμορφα εμπνευσμένα τάνγκο που γεφυρώνουν το χάσμα μεταξύ Νότιας Αμερικής και Ευρώπης. Μαζί με την τσελίστα Anja Lechner, έλαβε το βραβείο της Γερμανικής Ακαδημίας Φωνοτέχνης για το άλμπουμ του "Tango mortale"..Το 1983, μαζί με την Anja Lechner, ο Peter Ludwig, εθισμένος στο τάνγκο για πάνω από τριάντα χρόνια, ίδρυσε το θρυλικό σύνολο "Tango Mortale". Αμέτρητες εμφανίσεις στην πατρίδα του και στο εξωτερικό επιβεβαιώνουν την τεράστια επιτυχία τους. Ως συνθέτης και ενορχηστρωτής, ο Peter Ludwig ερμηνεύει το τάνγκο με το δικό του στυλ.

"Το Tango Mortale έχει ελάχιστη σχέση με το "κλασικό" αργεντίνικο τάνγκο. Για εμάς, το τάνγκο είναι πρωτίστως μια συναισθηματική ποιότητα, όχι μια τυπική έννοια. Είναι συνώνυμο με τις πιο σκοτεινές πτυχές της μουσικής. Οι πρώτες μουσικές μας εμπειρίες - δαιμονικές, ερωτικές, παθιασμένες, ακόμη και βίαιες - ήταν έργα κλασικής μουσικής. Πολύ πριν γίνει γνωστός ο όρος "τάνγκο", μας γοήτευε αυτό που είχαμε ανακαλύψει ξανά στο τάνγκο. Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν: τη Σονάτα για πιάνο έργο 111 του Μπετόβεν, το Πρελούδιο σε Μι ύφεση ελάσσονα του Μπαχ (Γκλεν Γκουλντ!), την τρίτη κίνηση του Κουαρτέτου Εγχόρδων του Σούμπερτ «Ο Θάνατος και η Κόρη», τη Σονάτα για πιάνο σε Σι ελάσσονα του Σοπέν, την τελευταία κίνηση του Κουαρτέτου Εγχόρδων έργο 135 του Μπετόβεν και το Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 1 του Μπάρτοκ. Όλα αυτά τα έργα διαθέτουν το ζοφερό δράμα, την απεικόνιση καταστροφών και καταρρεύσεων, τους θρήνους ή την απαθή αποστασιοποίηση του τάνγκο. Ο χρωματισμός, η σχολαστικά ελεγχόμενη, σχεδόν ψυχαναγκαστική κινητική κίνηση, τα άγρια ​​ξεσπάσματα, οι κατηγορίες, οι επαναλαμβανόμενες νότες και τα αρχαϊκά ομόφωνα περάσματα είναι επίσης χαρακτηριστικά του σύγχρονου τάνγκο, το οποίο, μετά τον θάνατο του λαμπρού πρωταγωνιστή του, του τραγουδιστή Κάρλος Γκαρντέλ, έγινε ουσιαστικά «άφωνο» και επέζησε ως μουσική συναυλιών κατά τη διάρκεια της πολιτικά υποκινούμενης εξορίας. Έχει ξεπεράσει τον ρόλο της λαϊκής μουσικής και είναι ένα από τα λίγα μουσικά είδη του 20ού αιώνα που, όπως τα μπλουζ των μαύρων, παίρνει τον ακροατή στα σοβαρά στις πιο σκοτεινές πτυχές του, επιδιώκοντας όχι να τον διασκεδάσει αλλά να τον ταρακουνήσει βαθιά". (απο το οπισθόφυλλο του δίσκου)