Na moich barkach - Piosenka dla silnych kobiet.

Описание: kontakt: [email protected]
Tekst:
Wstaję pierwsza, zanim budzi się dzień,
Kawa stygnie, a ja już wiem, co dziś będzie grane.
Na liście spraw nie ma miejsca na mnie,
Ale i tak idę dalej, bo ktoś musi ogarnąć ten chaos.

Mówią: „to normalne”, „taka rola”,
Jakby zmęczenie było niewidzialne.
Na twarzy spokój, w środku walka,
Bo nie wypada być słabą, nie wypada się skarżyć.

Dźwigam więcej niż widać na zdjęciach,
Nie tylko torby, rachunki i dni.
Dźwigam strach, czy robię wystarczająco,
I ciszę, gdy nikt nie pyta, jak jest mi.

Na moich barkach świat się nie zatrzymuje,
Choć czasem ciężar zgina mnie w pół.
Każdy czegoś chce, każdy czegoś oczekuje,
A ja wciąż słyszę, że „powinnam móc”.

Na moich barkach dom i jutro,
Między miłością a brakiem snu.
Nie proszę o litość ani o cud,
Chcę tylko, żeby ktoś zobaczył mój trud.

Wychowuję, uczę, tłumaczę świat,
Choć sama czasem nie mam odpowiedzi.
Mam być cierpliwa, silna, spokojna,
Nawet gdy we mnie wszystko krzyczy.

Gdy płaczą dzieci, łykam łzy,
Bo ktoś musi być tą dorosłą.
Gdy świat się sypie po cichu,
Zbieram kawałki i składam na nowo.

Nie ma instrukcji, jak być idealną,
A i tak każą mi taką być.
Za mało czasu, za mało snu,
Za dużo „musisz”, za mało „jak ty?”.

Nie jestem ze stali, choć często tak wyglądam,
Mam serce, które też się męczy.
I czasem marzę, żeby ktoś powiedział:
„Widzę cię. Wystarczy. Już dość.”

Na moich barkach świat się nie zatrzymuje,
Choć czasem ciężar zgina mnie w pół.
Każdy czegoś chce, każdy czegoś oczekuje,
A ja wciąż słyszę, że „powinnam móc”.

Na moich barkach dom i jutro,
Między miłością a brakiem snu.
Nie proszę o litość ani o cud,
Chcę tylko, żeby ktoś zobaczył mój trud.

Nie chcę być bohaterką z opowieści,
Chcę być człowiekiem, który też ma prawo paść.
Nie zawsze mam siłę być najlepszą wersją,
Czasem chcę po prostu… oddychać.

Bo siła to nie brak łez,
To wstawanie, mimo że boli.
To kochać, nawet gdy jest ciężko,
I nie zgubić siebie po drodze.

Jeśli kiedyś milczę,
To nie dlatego, że nie mam nic do powiedzenia.
Tylko dlatego, że niosę za dużo.

Na moich barkach życie się toczy,
Choć nikt nie klaszcze, gdy trwam.
Nie jestem niezniszczalna, tylko wytrwała,
I też czasem chcę, żeby ktoś mnie złapał.

Na moich barkach — miłość i strach,
Codzienność, która nie zna pauz.
Jeśli pytasz, skąd biorę siłę —
Z serca, które mimo wszystko wciąż walczy.

Nie zapominaj o mnie.
Bo ja też tu jestem.