CANTAR DA MULLER LABREGA

Описание: CANTAR DA MULLER LABREGA

Tes a pel queimada polo sol, muller
os labores son infindos
e a calor cruel.
Pero os nenos han comer
e han de medrar co teu pan,
muller labrega, pai e nai.

O home lonxe e os pais vellos
e os rapaces por criar.

Tes as mans feridas de sachar, muller
os pesares son seguidos
e o vagar non vén.
Os teus vellos han morrer
nas túas mans morrerán
muller labrega, pai e nai.

O home lonxe e os pais vellos
e os rapaces por criar.

Tes a alma en pena de sufrir, muller
os praceres son cativos
nun vivir de fel.
O teu home ha de volver
no tempo de se enterrar
muller labrega, pai e nai.

O home lonxe e os pais vellos
e os rapaces por criar.

Tes os ollos negros de chorar, muller
xa medraron os meniños
e han marchar tamén.
Eses ollos han de ver
negra soidade no lar
muller labrega, pai e nai.
-
Muller labrega, pai e nai...
Muller labrega, pai e nai...

Letra e voz: Francisco Rozados "Rochi"
Piano: Andrea Porto

Fotografías das esculturas:
NAI E FILLA DO EMIGRANTE
de Xosé Luis Ferreiro " O Vilas" de Lalín, situada na Forxa, Beariz.

O LABREGO
de Roberto Vidal de Brión, situada en Magros, Beariz.