Sarmatia | Dobosz Kościuszki (1794) - Pieśń Ojczyzny

Описание: Tekst:

Rozbrzmiewa werbel , brzmi coraz mocniej -wybija marsza równy rytm
To mały dobosz ,wyrusza w drogę -Pod Racławice ,skoro świt
Poprawia z troską ,swą rogatywkę ,w zwartej kolumnie równa krok
Wpatrzony w sztandar z orłem w koronie -już defiluje, pośród, brzóz
Ref

Wznosi się dumnie ,kopiec Kościuszki -Symbol Narodu ,wielkich chwil
Nad pola bitew ,obrońców Polski -Niesie, wiatr, starą ,żołnierską ,pieśń
Dlaczego nie spisz ?Mały doboszu ,po twych ,policzkach ,płyną łzy
Bijesz na trwogę ,stróżu wolności - lecz nie chce słuchać tego nikt


Larum rozbrzmiewa a mały dobosz - otrzymał prosto w piersi strzał
Z krwawiącym sercem , chciał iść do przodu ,wybijał wojsku, dziarski, takt
Nie zapomnieli jego ofiary ,Nie zapomnieli ,przelanej, krwi
I upadając ,wykrzyknął -Naprzód! -i to był już ostatni krzyk

Więc poszli wszyscy niczym natchnieni -Tak jakby jeszcze z nimi był
Tak jakby jeszcze w pierwszym szeregu ,wybijał raźny ,równy rytm
I wzięli szturmem, Carskie, armaty ,prowadził ich dobosza duch
Dziś jeszcze słyszę jak w werbel bije - mały powstaniec - dobosz -zuch
Ref

Wznosi się dumnie ,kopiec Kościuszki -Symbol Narodu ,wielkich chwil
Nad pola bitew ,obrońców Polski -Niesie, wiatr, starą ,żołnierską ,pieśń
Dlaczego nie spisz ?Mały doboszu ,po twych ,policzkach ,płyną łzy
Bijesz na trwogę ,stróżu wolności - lecz nie chce słuchać tego nikt

Ref
Wznosi się dumnie ,kopiec Kościuszki -Symbol Narodu ,wielkich chwil
Nad pola bitew ,obrońców Polski -Niesie, wiatr, starą ,żołnierską ,pieśń
Dlaczego nie spisz ?Mały doboszu ,po twych ,policzkach ,płyną łzy
Bijesz na trwogę ,stróżu wolności - lecz nie chce słuchać tego nikt

Autorem Tekstu jest Dariusz "Wojsław" Petryk
Piosenka stworzona za pomocą narzędzia Suno AI