Zając / Odgłosy Zająca

Описание: Zając szarak jest typowo stepowym gatunkiem. Występuje przeważnie na otwartych obszarach upraw rolniczych, suchych łąkach i w młodnikach śródpolnych. W dużych lasach pojawia się rzadko. Nie lubi obszarów bagiennych i podmokłych. Zimą zające szaraki, zmuszone głodem, często żerują w nieogrodzonych sadach.
Śpi w nieckach wyciśniętych w ziemi, zwanych kotlinkami. Młode zające matka zostawia ukryte w trawie, a sama odchodzi, by się pożywić. Nigdy nie należy zabierać ze sobą takich zajączków, ani nawet ich dotykać. Obecnie zajęcy jest w Polsce bardzo mało. Przyczyną zmniejszenia się ich liczebności mogą być choroby, ale też duża liczebność lisów, które polują na młode zające.
Zając należy do zwierząt roślinożernych. Odżywia się głównie trawą, liśćmi, ziołami, czy owocami i rzadko pije wodę, najczęściej zadowala się rosą.
Krótki ogon zająca (tzw. omyk) z wierzchu jest czarny, a od spodu biały. Reszta ciała pokryta jest szarawo–rdzawą sierścią. Długie uszy zająca nazywamy słuchami, a nogi - skokami. Zając lubi otwarte przestrzenie: łąki, pola uprawne. W takich miejscach potrafi skakać z prędkością nawet 80 km/h
Długość życia to nawet 13 lat, ale przeważnie zając szarak dożywa jedynie do 5 lat z powodu drapieżników (lisy, psy, koty, myszołowy, jastrzębie, błotniaki i kruki).
Ciąża u zająca szaraka trwa 1,5 miesiąca. Samica w ciągu roku rodzi przeważnie 3 mioty, a w każdym po 2–5 zajączków.