MUHTEŞEM İLAHİ | Bir Garip Yolcu 4 | İlahi Dinle

Описание: MUHTEŞEM İLAHİ | Bir Garip Yolcu 4 | İlahi Dinle


Ervah-ı ezelden çıkınca yola
Cihan meydanına sürdüler beni.
Dokuz ay deryada verince mola
Beşik gemisine sardılar beni.

Müsebbib Allah’tır, sebeb validem.
Onlara da sebeb nenem ve dedem
Hıçkırıp ağladım böyle dem be dem
Hayat kundağına dürdüler beni.

Neydi bu dünyada benim nedenim?
Neyle dolmalıydı ruhum, bedenim?
Kaza sâikimdir, kader güdenim
Sürdüler yokuşa, yordular beni.

Hayat boyu talim gördük, okuduk
Aşkımızı ilmek ilmek dokuduk
Bülbül olduk, güller için şakıdık,
Diken çarmıhına gerdiler beni.

Kâh coşarım kâh taşarım Allah’ım.
Âsumana çıkar avazım, ahım
Hesab ile sayılmaz ki günahım.
Kirâmen Kâtib’e sordular beni.

Çevreme şöyle bir göz atıp baktım.
Düşündüm, dertlendim kafaya taktım
Saç döktüm, yaş döktüm biraz diş döktüm
Sağımdan solumdan kırdılar beni

Çekersin cefayı hisliyse yürek
Anlayana sivrisinek saz gerek
Çok dolup boşaldım sanki zemberek
Çalar saat gibi kurdular beni

Dedim: “Boş ver artık yürü menzile”
Dediler ki: “henüz bitmedi çile”
Körebe elinde paslı tığ ile
İnce dantel gibi ördüler beni

Ne filozof olduk, ne de bir ozan.
Kalmadı ne duygu, ne fikir-iz’ân.
Doğdum kulağıma okundu ezan.
Sala ile yola verdiler beni.

Misafir olarak geldik cihana
Atlı bir yolcuyuz uğradık hana
Yardan gayri acıyan yok ŞAHAN’a
Kûşe-i kalbimden vurdular beni