Yanımdaydın Ama Yoktun | Sessiz Kalan Cümleler

Описание: Gitmedin.

Ama kalmadığını
her gün
biraz daha hissettirdin.

Yanımdaydın.
Sesin vardı.
Adın vardı.
Ama ben yoktum
senin içinde.

Aynı odada
iki ayrı yalnızlık gibiydik.

Konuşurken
gözlerin başka yerlere bakıyordu,
susarken
ben her şeyi duyuyordum.

İnsan en çok
gitmeyenlere kırılıyor.

Çünkü gidenin yokluğu nettir,
kapıyı çarpar,
arkasında sessizlik bırakır.

Ama kalmayan…

Kalır gibi yapar.

Omzuna yaslanır
ama ağırlığını vermez.
“Buradayım” der
ama hiçbir yere dokunmaz.

Sen benimle sustun.
Ben seninle
kelimelerimi çoğalttım.

Olmadı.

Çünkü bazı insanlar
bir hikâyeye girer
ama orada yaşamaz.

Sadece
arada bir görünür,
kendini hatırlatır
ve yine kaybolur.

Ben seni beklerken
zaman ilerlemedi.
Aynı günü
defalarca yaşadım.
Aynı cümleyi
farklı gecelerde
içimden tekrar ettim.

Git demedim.

Kal da demedim.

Çünkü sen zaten
ikisini de
hiç tam yapmadın.

Ve insan,
en çok böyle yıpranıyor.

Ne gidenin yasını tutabiliyor,
ne kalanın huzurunu yaşayabiliyor.

Sonra anladım…

Bazı vedalar
kapıda edilmez.

İçeride başlar,
yavaş yavaş,
sessizce olur.

Sen benim hayatımdan
çıkmadın.

İçimde eksildin.

Ve ben,
seni gitmediğin yerden
özledim.