15 Aralık/Ahmet KARAKUŞ

Описание: Şiir:Ahmet Karakuş

Bu gün on beş Aralık
Hava puslu ve soğuk
Boğuk bir ses soluk bir nefes
Dün geceden artakalan bir hüzün
Ve dört yanım asık suratlarla çevrili

Unutulmuş bir şehrin caddelerinde
Adım adım soluklamak hayatı
Nefes al nefes ver
Olası sıradan ve basit
Bazen tek düze çok zaman girift
Bir hayat taşıyorum
Yaz gelince terliyorum
Kış gelince üşüyorum

Yârin gülüşü canlandı mı
Gözlerimin önünde
Artık gözüme uyku girmiyor
Yatak diken gibi batıyor bana
Birkaç sokak çocuğu
Birkaç hırsız birkaç polis
Birkaç sokak kedisi
Birde ben
Karanlık yolları arşınlıyorum

Ne zaman dudağımda
Tatlı bir tebessüm belirse
Rüzgar Hüzzam makamında esiyor
Duymak istemiyorum

Hava soğuk odam soğuk
Yârin elleri ne kadar sıcak
Ne bileyim
Tutmadım ki bileyim

Bir kuş gibi uçup gitti bir gece
O gece ne hüzünlü geceydi
Kanadıma ömrümü takıp ta gitti

Seslenmeden sezdirmeden
Su misali gizlice akıp ta gitti

Bu gün on beş Aralık
Mevsim Kış
Hava puslu ve soğuk
Nefes al nefes ver
Havada sanki küf kokusu var
Alma nefes gör başına ne gelir
Nefes almamayı beceremiyorum

Her şey yalan her şey boş
Her şey gelip geçici
Boş ver gitsin diyorum
Gözlerimde yaşlarla gülüyorum
Susmak çare değil biliyorum
Susuyorum

Bir uçurtma yapsam
Gökyüzünde salınarak uçar mı
Ne bileyim
Güneşin kavurduğu
Rüzgârın savurduğu bir şehirde büyüdüm
Hiç uçurtma yapmadım ki bileyim

Şarkılar söylesem şiirler yazsam
Kimseler görmeden çocuklarla oynasan
Bir çiçek eksem her gün sulasam
Umutlarım büyür mü

Ne bileyim
Ektiğim çiçekler saksılarda kurudu
Hiçbir zaman açmadı ki bileyim

Kimi zaman ağlıyorum
Kimi zaman gülüyorum
Herkes gibi bir hayat yaşıyorum
Günde beş vakit dilimde dua
Allahım sen bu kulunu
Bu çöllerde tek başına bırakma
Kimseler ses vermiyor duama
Amin diyorum

[email protected]

Bu video, içindeki tüm görüntüler, sözler, sesler ve tasarımlar Ahmet KARAKUŞ'a aittir.
Eserlerin İzinsiz kullanımı, herhangi bir platformda yeniden yüklenmesi, çoğaltılması veya ticari amaçla kullanımı yasaktır.