Beynimiz Neden İnandığını Tek Doğru Sanır?

Описание: İNSAN ZİHNİNDEN KISA HİKAYELER……
Nasıl yani? Ben şimdi bugüne kadar ömrümü verdiğim, anlam yüklediğim, uğruna sustuğum, beklediğim, içimde taşıdığım şeyin aslında beni aldattığını mı kabul edeceğim?
Hayır… insan bunu öyle bir anda kabul edemez. Çünkü bazı şeyler sadece yaşanmışlık değildir; insanın kimliğine karışır. Bu benim sadece başımdan geçen bir şey değil ki. Bu benim seçimlerim, inançlarım, sabrım, sevgim… biraz da benim ben oluşum.
Ben buna yanlış dersem, sanki kendime de yanlış demiş olacağım. Sanki yıllarımı, hislerimi, içimde büyüttüğüm o anlamı da çöpe atmış olacağım. Bir insan kendi hikâyesını bu kadar kolay inkâr edebilir mi?
Hem bak, gerçek olmasa ben bu kadar duygusallaşır mıydım? İçim bu kadar titrer miydi? Bir şey insanın içine bu kadar işlemişse, mutlaka gerçek bir tarafı vardır. Mutlaka mantıklı bir açıklaması vardır. Olmalı.
Belki sevdiği için yaptı.
Belki beni düşündüğü için böyle davrandı.
Belki ifade edemedi.
Belki korktu.


BEYNİMİZ NEDEN İNANDIĞINI TEK DOĞRU SANIR?
Bir şeyi doğru olduğuna ne kadar güçlü inanırsınız?
Peki ya size beynimizin gerçeği değil, çoğu zaman inanmak istediğini gördüğünü söylesem?
İlginç olan şu:
İnsan beyni yeni bilgileri tarafsız şekilde değerlendirmez.
Tam tersine, zaten inandığı şeyleri doğrulayan kanıtları arar.
Yani çoğu zaman gerçeği aramayız…
Sadece haklı çıkmayı ararız.
Peki beynimiz neden böyle çalışıyor?
Neden inandığımız şey bize tek doğru gibi geliyor?
Aslında bunun arkasında oldukça güçlü nörobilimsel mekanizmalar var.