The Secret in the Crystal Garden

Описание: The Secret in the Crystal Garden
The moment when the moonlight filtered through the pink clouds,
When time seemed to stand still...
The little child woke up in the middle of the night.
There was a call within him that he couldn't understand.
It wasn't dark tonight, there was no fear, no shadows...
Flowers were shining, birds were whispering, and in the mossy curves of the stone walls,
The stars were watching him...
With his favorite purple teddy bear in his hand, on the flower-adorned stone path,
He began to walk, slowly...
This place, untouched for years, now breathed with magical peace...
Suddenly, a small crystal appeared at the end of the path, sparkling.
It was as if all his dreams, the answers he sought in his fantasies, and
The secrets of his childhood in his heart were hidden within this stone. With the sound of a bird's wings, the compass hidden in your heart,
That voice spoke:
Whatever you have forgotten, it is here, waiting for you...
Memories written in the language of wildflowers,
Children's laughter hidden among the secret branches,
And dreams hidden in the heart of the earth...
This garden was always here, within you...
Growing not with time, but with feelings,
A place only heard in silence...
Listening silently to your unspoken prayers,
As old as stone walls.
Remember the tales told by the ivy,
Remember the dreams you had while watching the clouds, the moon, and the stars in the sky...
On those nights when the moonlight reflected on your hair,
The flowers that sang songs in the deepest parts of your heart are still there...
If you dare to see and hear...
Each one is a cure, a key...
Hidden in the memories of time...

Ay ışığının pembe bulutlara süzüldüğü,
Zamanın durmuş gibi hissettirdiği o an...
Küçük çocuk, gecenin tam ortasında uyanmıştı.
İçinde anlamlandıramadığı bir çağrı vardı.
Karanlık değildi bu gece, ne korku vardı, ne gölgeler...
Çiçekler parlıyordu, kuşlar fısıldıyordu ve taş duvarların
Yosunlu kıvrımlarında, Yıldızlar onu izliyordu...
Elinde en sevdiği mor ayıcığıyla, çiçeklerle bezenmiş taşlı yolda,
Yürümeye başladı, yavaş yavaş...
Yıllardır kimsenin adım atmadığı bu yer, şimdi büyülü bir huzurla nefes alıyordu...
Birden yolun sonunda parıldayan küçük bir kristal belirdi.
Sanki bütün rüyaları, hayallerinde aradığı cevapları ve
Kalbinde ki çocukluğunun sırları bu taşın içinde saklıydı.
Bir kuşun kanat sesiyle birlikte, kalbinde saklı olan pusulası olan,
İşte o ses konuştu:
Unuttuğun ne varsa, işte burada, seni bekliyor...
Kır çiçeklerinin diliyle yazılmış olan hatıralar,
Gizli dalların arasına sinmiş çocuk gülüşlerin,
Ve toprağın kalbinde saklanan düşlerin...
Bu bahçe hep buradaydı, senin içindeydi...
Zamanla değil, hislerle büyüyen,
Sadece sessizlikte duyulan bir yer...
Hiç anlatmadığın dualarını,
Sessizce dinleyen, taş duvarlar kadar eski.
Sarmaşıkların anlattığı masalları hatırla,
Gökyüzünde Bulutları, Ayı, Yıldızları izlerken kurduğun hayallerini hatırla...
Ay ışığının saçlarına yansıdığı o gecelerde,
Kalbinin en derinliklerinde şarkılar söyleyen çiçekler hala oradalar...
Görmeye, duymaya cesaretin varsa...
Her biri bir şifa, bir anahtar...
Zamanın anılarında gizlenen...
Sultan Güner