Setki ciał na wozie drabiniastym. Wciąż widzę ich twarze - Stanisława Imiołek cz 3. Świadkowie Epoki

Описание: Witamy na kanale Świadkowie Epoki. Jeśli uważasz materiał za WARTOŚCIOWY prosimy o "ŁAPKĘ W GÓRĘ". Zapraszamy też do oglądania innych nagrań z kanału "Świadkowie Epoki".
Prosimy o SUBSKRYPCJĘ, pozwoli nam to rozwinąć kanał i dzielić się coraz ciekawszymi historiami.
Zachęcamy też do podzielenia się swoją opinią w KOMENTARZACH. A może znasz kogoś, kto mógłby opowiedzieć nam swoją historię? Pisz do nas na adres: [email protected]

Nasza dzisiejsza bohaterka:
Stanisława Imiołek (ur. 1923, zm. 2022), więźniarka obozów w Pustkowie, Ravensbrück i Sachsenhausen. Po ewakuacji z Pustkowa, wskutek zbliżającego się frontu, p. Stanisława trafiła do kobiecego obozu w Ravensbrück. Na początku była 6-tygodniowa kwarantanna, nie można było ruszać się z baraku. Jednak p. Stanisława postanowiła przejść się po wieczornym apelu między barakami i wówczas zobaczyła coś strasznego: setki trupów wywożonych na wielkim wozie drabiniastym z obozowego szpitala. Stanisława Imiołek stanęła jak wryta i tylko patrzyła, jak nieszczęśnicy są wywożeni poza bramę do obozowego krematorium. Na ich zastygłych twarzach wciąż było widać dramat ostatnich godzin życia. Niedługo potem wszystkie młode kobiety z transportu p. Stanisławy zostały wyczytane na apelu. Kazano im zebrać się na specjalnym placu i rozebrać do naga. Wówczas otrzymały bolesne zastrzyki, które miały spowodować u nich bezpłodność. Jeszcze wiele miesięcy po wojnie trzeba było się leczyć ginekologicznie po tych eksperymentach. Jednocześnie p. Stanisława codziennie na terenie obozu widywała młode, piękne dziewczyny, które kulały i miały strasznie zniekształcone nogi – były to ofiary pseudoeksperymentów medycznych. Po Powstaniu Warszawskim do obozu sprowadzono tysiące młodych warszawianek i zaczęło brakować miejsca. Stanisława Imiołek została wywieziona do filii obozu Sachsenhausen.

Copyright by Instytut Solidarności i Męstwa im. Witolda Pileckiego.