D. Styven, 'Onze strijd is niet voorbij': De bevrijding van Buchenwald ... 2025-10

Описание: Dorien Styven (Kazerne Dossin)
'Onze strijd is niet voorbij': De bevrijding van
Buchenwald en de overlevenden uit België


Onze studiedag zal verschillende aspecten van de Bevrijding en de gevolgen van het einde van de nazi-bezetting in België belichten.

In contrast met de beelden van uitzinnige mensenmassa's die de geallieerde soldaten toejuichen, was de oorlog in realiteit niet onmiddellijk afgelopen en werd de bevrijding niet door iedereen op dezelfde manier ervaren.

Hoewel het Fort van Breendonk en de Dossinkazerne op 4 september 1944 niet langer bezet waren door de Duitsers, bleven de plaatsen waar de gevangenen van deze kampen naartoe werden gedeporteerd nog vele maanden onder nazi-controle.

De eerste Belgische gedeporteerden uit Buchenwald keerden pas begin mei 1945 terug naar huis.

De overgrote meerderheid van de Joodse gedeporteerden was verdwenen.
Degenen die in België waren gebleven, kwamen tevoorschijn uit hun verstopplaatsen maar waren alles kwijtgeraakt.
Voor hen was het een tijd van individuele en gemeenschappelijke wederopbouw.

Voor de collaborateurs was het een tijd van repressie.
Ze werden opgesloten in geïmproviseerde interneringscentra onder toezicht van het verzet.

Hoewel ze meteen na de oorlog een zekere geloofwaardigheid genoten, werden de verzetsstrijders aan de kant geschoven door de autoriteiten, die de vooroorlogse orde wilden herstellen.
Deze politieke strategie werd ook weerspiegeld in de pers, waaruit de verzetsfiguur geleidelijk verdween.

Tegelijkertijd met het politieke herstel, moesten de autoriteiten de voedselvoorziening voor de bevolking garanderen en de economische activiteit in stand houden.

De bevrijding en de naoorlogse periode kenden dus verschillende contrasterende realiteiten.