Cellat

Описание: Söz: ENGN


Cellat sözleri ile;

Kelimelerim susmadı, sustukça ben daraldım,
Her satırda biraz daha gömüldüm, biraz daha karardım.
Sustun, çünkü susmak bazen en sert infazdı benim için,
Yutkundum, kelimeler boğazımda asılı kaldı bir ipin içi gibi, biçim içim.

Kendime bakarken kırıldı camdan aklımın perdesi,
Her yansımda ayrı bir suç, ayrı bir delil belgesi.
Vicdanım sorgu odası, kalbim bekçi, ruhum mahkûm,
Kendimden kaçamadım, çünkü her yolun sonunda yine ben vardım, mecbûrum.

Yorgunum, çünkü düşünmek denen ceza bitmiyor,
Bir yanım susturulmuş, diğer yanım hâlâ bağırıyor.
Dilimde günah, kalemimde ceza, gözümde pişmanlık izi,
Yaşadım her cümleyi, sildim her izi, ama kalmadı temiz bir yüz izi.

Kendimle savaştım, kazandım sanıp kaybettim,
Kalemimle cellat oldum, kendi hükmümü ben verdim.
Aynada baktığım göz artık benden değil,
Kafamdaki tanık sustu, ben bedenimi idam ettim.

Geceyle dost oldum, çünkü gündüz yüzüme bakmaz,
Karanlıkta insan kendini daha net tanır, daha da saklanmaz.
Kelimeler kefen gibi sardı beni, beyaz sayfalarda,
Her mısram mezar taşı gibi, ismim yazılı harf aralarında.

Zihnim bir mahkeme, düşünceler jüri gibi,
Suçumu ispatladı her biri, delilim benim biri gibi.
Sustum, çünkü konuşsam ihanet olurdu kendi sesime,
Ve her yankı bir bıçak gibi saplanırdı vicdanın kesesine.

Yalnızlık bir ödül değil, ama cezama eşlik eden tek dost,
İçimdeki çocuk büyümedi, hâlâ “affet beni” diyor, hâlâ boş.
Ben affedemedim kendimi, çünkü affın da bir bedeli var,
Ve ben her affedişte biraz daha öldüm, her doğuşumda biraz daha yandım, ağır ağır.

İçimden geçenleri susturdum, ama içim geçmedi,
Kalemim bitti, kelimem bitmedi, kalbim geçmedi.
Yazdım kendime hükmü, çünkü başka kimse anlamaz,
Beni öldüren ben oldum, bu kadar sade, bu kadar kanlı, bu kadar anlamsız.

Kendimle savaştım, kazandım sanıp kaybettim,
Kalemimle cellat oldum, kendi hükmümü ben verdim.
Aynada baktığım göz artık benden değil,
Kafamdaki tanık sustu, ben bedenimi idam ettim.