Veilig de wereld in met de I-Cane

Описание: Een simpele stok. Daar moeten miljoenen blinden het maar mee doen. Huub Grooten kon het niet langer aanzien, en ontwikkelde de I-cane.
Eigenlijk was Huub Grooten, na vele jaren arbeid onder andere bij Siemens en Philips, aan zijn pensioen toe. Het werd tijd voor zijn hobby's. De Lions bijvoorbeeld. Grooten ontdekte dat de Lions zich wereldwijd inspannen voor blinden en slechtzienden. En daarmee begon het gedonder. Waarom, zo vroeg de voormalige ingenieur zich af, loopt iedereen tegenwoordig met de laatste high tech gadgets rond maar moeten blinden de straat over met een simpele stok? Grooten: 'Ik vond dat niet goed. De eerste die al die gadgets zouden moeten hebben, zijn juist de gehandicapten. Wat konden we doen?'
Wereldwijd zijn er 137 miljoen blinden, waarvan 30.000 in Nederland. Verder zijn er nog 230.000 slechtzienden en achtduizend doofblinden. Dat zijn omvangrijke groepen, en Grooten ontdekte dat er op het gebied van hulpmiddelen redelijk wat onderzoek gaande was, vooral op universiteiten. 'Maar het omzetten van een idee in een bruikbare vinding, dat is daar vaak lastig. Ik wilde een eenvoudig product dat gebruiksvriendelijk moest zijn en in grote hoeveelheden, goedkoop kan worden geproduceerd.' Intelligente stok Zo ontstond het idee van de I-Cane, de intelligente stok die de gebruiker niet alleen waarschuwt voor obstakels maar ook de weg kan wijzen. Maar het eerste wat Grooten deed, was blinden vragen of ze daar überhaupt behoefte aan hadden. Tot zijn verrassing ontdekte hij dat ze vooral met een ander probleem worstelden: de standaard-geleidestok heeft geen ergonomische greep. Da's lastig voor volwassenen, maar héél lastig voor kinderen (die zich veelal met een afgezaagde grote-mensen-stok moeten redden). Grooten beloofde dat hij dat probleem in de ontwikkeling van de ICane zou meenemen.
Stapje voor stapje, dat was en is Grootens motto. En bij ieder stapje maakte hij dankbaar gebruik van het omvangrijke netwerk dat hij had opgebouwd. Hij regelde een technische haalbaarheidsstudie bij het Fraunhofer instituut in Aken. Daarna een technisch-commercieel haalbaarheidsonderzoek bij Senter Novem (uitslag: positief), en daarna schreef en verkreeg hij een Europees patent. Er kwam een Stichting I-Cane, die bijgestaan werd door een multidisciplinair team. En toen was daar plotseling die doorbraak: promovenda Monique de Wilt van de TU Delft wilde afstuderen op iets voor gehandicapten, en klopte bij Grooten aan. Die belde Jan Zuidam, lid van de raad van bestuur van DSM, en binnen een paar weken was daar een plek voor De Wilt geregeld. De samenwerking mondde uit in een nieuw patent, dit keer voor de ergonomische handgreep uitgerust met een draaischijfje waarop een 'voelpijl' zit. Daarmee kan de blinde of slechtziende een voorgeprogrammeerde route 'aanvoelen'. Grooten: 'We hebben toen een blinde over het Vrijthof gestuurd, volgens een geprogrammeerde route. Die was na afloop dolenthousiast: 'Maar dat is het!"
Op de I-cane komen straks (ze is er nog niet) drie sensoren te zitten: een die waarschuwt voor gaten; een voor obstakels recht vooruit en een voor obstakels op ooghoogte, zoals takken en reclameborden. (Grooten ontdekte dat een blinde een paar keer per week zijn hoofd stoot). De sensoren geven informatie door aan de voelpijl, die daarnaast dus ook nog gebruikt kan worden om een in de 'slimme' stok ingevoerde route af te lezen. Tot slot heeft de I-cane een noodknop voor wanneer de blinde niet meer weet waar hij is. Hulpdiensten kunnen dat signaal opvangen.
Grooten heeft bewust afgezien van samenwerking met een commercieel bedrijf: 'Die willen zo snel mogelijk een lean and mean product op de markt zetten, zo snel mogelijk geld zien. Die komen in de verleiding functies te schrappen die voor blinden juist heel belangrijk zijn. Nee, daarom gaan we stapje voor stapje, in voortdurend overleg met belangengroepen, met mobiliteitstrainers (die blinden het gebruik van de stok leren. red.) en met gebruikers.'
Zeven zware jaren Het is zeven jaar geleden dat Grooten op het idee van de I-Cane kwam. Mede dankzij vele sponsoren, fondsen en belangeloos meewerkende bedrijven (Grooten benadrukt het verscheidene malen), is de I-Cane nu bijna realiteit. Maar het waren net zo goed zeven zware jaren. 'In 2007 kwam de doorbraak, toen Monique de Wilt hier verscheen; sindsdien gaat 't snel. Maar de vier, vijf jaar ervoor… wat heb ik moeten sjouwen!' Grooten werd vooral getroffen door het lot van de doofblinden, die vanwege hun dubbele handicap nauwelijks de deur uit komen. Sinds hij dat heeft gezien, heeft hij een doel dat hem niet meer loslaat: 'Dát wil ik: dat zij op een mooie lentedag, als de blommekes bloeien, naar buiten kunnen! Blinden mobieler maken, zorgen dat ze meer naar buiten durven. Als ik dat kan bereiken, is het allemaal niet voor niks geweest!'

Bron: Onbekend, 26 oktober 2009

***

Alles over visuele handicap (blinden en slechtzienden) vind je op www.visuelehandicap.be