Kutsal Mantar ve Haç

Описание: John Allegro’nun "Kutsal Mantar ve Haç" adlı çalışması, Yahudilik ve Hristiyanlığın kökenlerini antik Mezopotamya’daki bereket kültlerine ve filolojik köklere dayandırmaktadır. Yazar, İncil’deki anlatıların ve dini isimlerin aslında Amanita muscaria (Sinek Mantarı) adlı halüsinojenik mantarı gizlemek için kurgulanmış şifreli mitler olduğunu savunur. Metne göre Sümerce "kelime tuğlaları" üzerinden yapılan dilsel analizler, tanrı isimlerinden peygamber öykülerine kadar pek çok unsurun fallik sembolizm ve mantar merkezli bir uyuşturucu kültüyle bağlantısını ortaya koymaktadır. Allegro, İsa figürünün tarihsel bir kişilikten ziyade bu kutsal mantarı temsil eden bir kod ad olduğunu ileri sürer. Kaynaklar, dinlerin doğuşunu insanın doğa karşısındaki çaresizliği ve tanrısal bilgiye mantar ayinleri aracılığıyla ulaşma çabasıyla açıklar. Bu provokatif yaklaşım, kutsal metinleri ahlaki birer rehberden ziyade, yasaklı bir kültün sırlarını saklayan dilsel birer paravan olarak yeniden tanımlar...

...Çalışmaya göre, Antik Yakın Doğu dinlerinde kutsal mantar kültünün rolü, yaşamın kaynağı olan doğurganlığı kontrol etme ve tanrısal bilgiye (gnosis) ulaşma arzusunun merkezinde yer almaktadır. Bu kült, özellikle Amanita muscaria (Sinek mantarı) etrafında şekillenmiştir.
İşte kaynaklara dayanarak bu rolün detaylı açıklaması:
1. Doğurganlık ve Tanrısal İletişim Aracı Antik insan için din, doğanın güçlerine karşı duyulan çaresizlikten ve hayatta kalma arzusundan doğmuştur. Yağmur, gökyüzündeki tanrının yeryüzünü dölleyen "spermi" olarak görülmüş ve bu dölleme işlemi cinsel birleşme metaforlarıyla (gök gürültüsü orgazm, yağmur sperm) açıklanmıştır,.
• Tanrı ile İletişim: İnsanlar, tanrısal güce ve bilgiye ulaşmak için, tanrının gücünü en yoğun şekilde barındırdığına inandıkları bitkileri, yani uyuşturucu ve halüsinojenik etkisi olan bitkileri kullanmışlardır.
• Kutsal Mantar (Amanita muscaria): Bu bitkilerin en önemlisi, kırmızı şapkalı ve beyaz benekli Amanita muscaria mantarıdır. Mantarın tohumsuz olarak yağmurdan sonra aniden belirmesi ve fallik (penis benzeri) şekli, onun doğrudan tanrının spermi veya "Tanrı'nın Oğlu" olarak görülmesine neden olmuştur.
2. Tanrı'nın "Sözü" ve Bedeni Olarak Mantar Kült inancına göre mantar, tanrının yeryüzündeki tezahürüdür.
• Tanrı'nın Oğlu: Mantar, tanrısal spermin (yağmurun) bir sonucu olduğu için "Tanrı'nın Oğlu" olarak kabul edilmiştir.
• Tanrı'nın Sözü: Tanrı'nın tohumu aynı zamanda "Tanrı'nın Sözü" (Kelam/Logos) olarak görülmüştür. Mantarı yemek, tanrıyı yemek ve onun gücüne, bilgisine sahip olmak anlamına geliyordu,. Bu deneyim, kişiye evrenin sırlarını açan bir vecd hali (tanrı ile dolma) yaşatıyordu.
3. Dilbilimsel Kökenler ve Dini Figürler Kaynak, Sümerce köklerin incelenmesiyle Yahudilik ve Hıristiyanlık gibi dinlerin kökeninin bu mantar kültüne dayandığını öne sürmektedir.
• Ortak Köken: Zeus, Yahweh (Yehova) ve İsa gibi tanrı ve kahraman isimlerinin kökeni, Sümerce "doğurganlık suyu" veya "sperm" anlamına gelen kelimelere dayanmaktadır,. Örneğin, Hıristiyanlıktaki "İsa" (Jesus) isminin, Sümerce "şifa veren/kurtaran sperm" anlamına gelen köklerden türediği iddia edilmektedir,.
• Kriptogram Olarak Kutsal Metinler: İncil'deki hikayelerin, aslında mantar kültünün sırlarını Roma zulmünden saklamak için oluşturulmuş şifreli metinler (kriptogramlar) olduğu belirtilmektedir,. Örneğin, İsa'nın çarmıha gerilmesi, mantarın (kutsal bitkinin) işlenmesi veya şekli ile ilgili bir alegori olarak yorumlanmaktadır. Petrus (Peter) ismi mantar anlamına gelen kelimelerle ilişkilendirilmektedir.
4. Gizlilik ve Kültün Devamı Bu bilgiler, sadece inisiyeler (kült üyeleri) tarafından bilinen ve sıkı yeminlerle korunan sırlar olarak saklanmıştır. Yahudi İsyanı (MS 66) gibi olaylar kült merkezlerini dağıtınca, bu sırlar kaybolmamaları için mitolojik hikayeler içine gizlenerek yazıya dökülmüştür,. Hıristiyanlık, bu gizli kültün bir uzantısı olarak ortaya çıkmış, ancak zamanla orijinal mantar sırrını unutarak veya bastırarak hikayeleri gerçek tarih gibi kabul eden bir dine dönüşmüştür.
Özetle, Antik Yakın Doğu'da mantar kültü, insanın tanrısal güce ulaşma, doğurganlığı sağlama ve ölümü aşma çabasının en gizli ve kutsal aracı olarak rol oynamış; Amanita muscaria, tanrının bedeni ve sözü olarak tapınılmıştır.