شاخه گل شماره 406 در مقام شور

Описание: : استاد ایرج
با همکاری استادان:

پرویز یاحقی (ویلون)
فرهنگ شریف (تار)
جواد معروفی (آهنگساز)
اشعار از: مجد و اوحدی مراغه ای
غزل آواز: رنجی
گوینده فیروزه امیر معز

1_مقدمه شور:
اجرا توسط ارکستر در وزن یا ریتم 4/4

2_پیش درآمد شور:
توسط ویلون و تار درریتم 4/2 ادامه تبدیل به چهار مضراب با ریتم 8/6

3_شروع آواز و آغاز درآمد شور با تحریر

4_ ما زنده به عشقیم فنا را نشناسیم شایسته دردیم دوا را نشناسیم
(درامد دوم شور)

5_بی پرده فتادیم در آغوش تو ای گل چون شبنم پاکیم حیا را نشناسیم
(گوشه دشتی)

6_هر کس به دری جبهه تسلیم نهادست ما جز سر تسلیم و رضا را نشناسیم
(فرود به شور)

گل های تازه ی شماره ی ۳ در دستگاه شور

اثری از استاد ایرج
پیشگفتار در باره ی دستگاه شور:
یکی از کامل ترین و رایج ترین دستگاه های موسیقی آوازی ایران است که دارای نغمه های معروف زیر می باشد:
1ـ نغمه ابوعطا كه گوشه های آن؛ در آمد، حجاز و چهار باغ است. چهار باغ قطعه ای است ضربی كه با اشعار با قافیه مخصوص همراهی می شود.
2ـ نغمه بیات ترك با گوشه های؛ درآمد، قطار و فیلی. قطار در ایلات كرد بسیار معمول است و اغلب با اشعار بابا طاهر همراهی می شود.
3ـ نغمه افشار كه گوشه های مهم آن؛ درآمد، جامه دران، مثنوی پیچ، قرایی، شاه ختایی است.
4ـ نغمه دشتی كه خود استقلال نیمه كاملی دارد. پایه موسیقی محلی بخصوص در شمال ایران است. گوشه های مهم این نغمه؛ درآمد، دوبیتی، گیلكی، گبری، بیات كرد است. علاوه بر گوشه هایی كه در چهار نغمه بالا ذكر شد، گوشه های دیگری نیز در این دستگاه نواخته می شود مانند: سیخی و سملی در ابوعطا، دوگاه و روح الارواح در بیات ترك، نهیب در افشاری بیدكانی، چوپانی، غم انگیز، سرنج و كوچه باغی در دشتی، شهناز، گریلی، ملانازی، بزرگ، رهاب در شور. گوشه های دیگر دستگاه شور از این قرارند: زیركش، سلمك، گلریز، صفا،‌خارا، قجر، حزین، قراچه، رهاوی، دستان عرب، تبه نگار، بغدادی، چهار پاره، برگردان مسیحی، حسینی، عراق، نهفت شكسته، اوج، غم انگیزم، عقده گشا، كوچه باغی، نشابورك، ضرب اصول، نیشاپور، حاجیانی، دشتستانی، آذربایجانی، خسروانی، مهربانی.
شاهد در دستگاه شور گاها در تونیک گام واقع می شود. گوشه های درآمد مثنوی کرشمه نغمه بسته نگار حزین به دلیل آنکه در اغلب دستگاه ها و آوازها نواخته می شوند از ذکر نام آنها خودداری می کنیم. نت های متغیر در دستگاه شور عبارتند از: ۱- درجه دوم شور در گوشه های حسینی اوج رضوی ربع پرده بم تر است. ۲- درجه ششم شوردر درآمد خارا و حالت برشو گام (بالاروند) ربع پرده زیرتراست. ۳- درجه پنجم گام در اجرای گوشه های اوج شهناز قرچه رضوی و حسنی ربع پرده بم تر است. در گام ها و دانگ هایی که روی هنگام یا درجات دیگر گام محسوسیت وجود ندارد، چنانچه درجه ششم ربع پرده زیرتر شود، گرایش به سمت هنگام بیشتر می گردد. از این رو درجه ششم گام شور درحالت بالارونده به سمت هنگام که همان شاهد شور است ربع پرده زیرتر می شود. درجه دوم و یا نهم گام برای ایجاد محسوسیت روی هنگام که همان شاهد گوشه حسینی است ربع پرده بم تر می شود.
گل های تازه شماره ی 3 (روی الف: شاخه گل شماره 406 در مقام شور):