Drwili z jego bombowca ze złomu — dopóki w pojedynkę nie zrównał z ziemią trzech lotnisk

Описание: W 1942 roku na froncie południowo-zachodniego Pacyfiku alianci byli w desperackiej sytuacji. Tradycyjna taktyka bombardowania z dużej wysokości przy użyciu B-17 okazała się całkowicie bezużyteczna przeciwko ruchomym celom morskim i japońskim lotniskom ukrytym w dżungli. W tym beznadziejnym położeniu Paul „Pappy” Gunn, 54-letni mechanik i pilot bez tytułu inżyniera, zaproponował szalone rozwiązanie. Kierowała nim nie tylko chęć zwycięstwa, ale także pragnienie uratowania żony i dzieci więzionych przez Japończyków na Filipinach.

Ignorując ostrzeżenia o bezpieczeństwie i naruszając zasady techniczne, Gunn na własną rękę zmodyfikował średnie bombowce A-20 i B-25 Mitchell. Usunął stanowisko bombardiera i upchnął w dziobie samolotu od 8 do 14 ciężkich karabinów maszynowych kalibru .50 (12,7 mm), przekształcając maszyny w latające fortece do ataków z niskiego pułapu.

Te „szturmowce” (Strafers) łamały wszelkie zasady aerodynamiki, ale miały przerażającą siłę niszczenia. W historycznych bitwach, takich jak nalot na Wewak czy bitwa na Morzu Bismarcka, innowacja Gunna pozwoliła aliantom zniszczyć setki japońskich samolotów na pasach startowych i zatopić cały konwój z posiłkami przy minimalnych stratach własnych.

„Nielegalna” kreatywność Pappy’ego Gunna odwróciła losy wojny na Nowej Gwinei, ocaliła życie dziesiątek tysięcy żołnierzy i położyła podwaliny pod nowoczesne samoloty wsparcia ogniowego, takie jak dzisiejszy AC-130 Spectre. Choć zginął cicho w katastrofie lotniczej w 1957 roku, dziedzictwo tego „amatora” na zawsze pozostało legendą w historii walk powietrznych.