Polscy lotnicy - Bohaterowie przestworzy !

Описание: Kilkunastominutowa prezentacja multimedialna poświęcona polskim lotnikom walczącym głównie w Bitwie o Anglię.

W Bitwie o Anglię wzięło udział łącznie 145 polskich lotników.
Z tej grupy sześćdziesięciu trzech walczyło w czterech polskich dywizjonach: dwóch bombowych — 300 i 301, oraz dwóch myśliwskich — 302 i 303.
Pozostali, w liczbie osiemdziesięciu dwóch pilotów, służyli w jednostkach brytyjskich, wspierając Królewskie Siły Powietrzne w jednym z najważniejszych starć II wojny światowej.
Polscy lotnicy zapisali się w historii jako jedni z najskuteczniejszych uczestników Bitwy o Anglię.
W powietrznych pojedynkach zestrzelili około 170 samolotów wroga i uszkodzili kolejnych 40, przyczyniając się w znacznym stopniu do zwycięstwa aliantów.
Ich odwaga i determinacja nie były jednak pozbawione ofiary.
W czasie bitwy zginęło 27 polskich lotników, którzy zapłacili najwyższą cenę za wolność i honor swojego kraju.
Wkład Polaków w Bitwę o Anglię był ogromny.
Ich skuteczność należała do najwyższych spośród wszystkich narodów walczących u boku Wielkiej Brytanii, a ich bohaterstwo do dziś budzi podziw i wdzięczność.
Polscy lotnicy odegrali kluczową rolę w wysiłku wojennym aliantów podczas II wojny światowej, szczególnie po klęsce wrześniowej w 1939 roku. Pomimo zniszczenia polskiego lotnictwa w Polsce, tysiące pilotów i personelu naziemnego ewakuowało się najpierw do Francji, a po jej kapitulacji do Wielkiej Brytanii. Tam utworzono Polskie Siły Powietrzne, które walczyły u boku Royal Air Force (RAF). Ich odwaga, doświadczenie bojowe i determinacja przyczyniły się do zwycięstw w kluczowych bitwach, zwłaszcza Bitwie o Anglię. Łącznie około 19 400 Polaków służyło w Polskich Siłach Powietrznych w Wielkiej Brytanii i RAF, a ich straty wyniosły ponad 2400 zabitych lub zaginionych.
Po inwazji Niemiec na Polskę w 1939 roku, gdzie polscy piloci zestrzelili 126 niemieckich samolotów mimo przestarzałego sprzętu, wielu ewakuowało się do Francji. Tam sformowano ograniczone jednostki, głównie w ramach francuskich eskadr. Kluczową formacją był Groupe de Chasse I/145, wyposażony w przestarzałe myśliwce Caudron C.714. Polacy wylecieli 714 lotów bojowych, zestrzelając 53 niemieckie samoloty (w tym 19 współdzielonych z Francuzami, co stanowiło 8% wszystkich alianckich zwycięstw w kampanii francuskiej). Stracili 44 maszyny i 8 pilotów w walce, plus 1 zaginionego i 4 w wypadkach. W walkach od 8 do 11 czerwca 1940 roku odnotowali 12 potwierdzonych zestrzeleń (w tym 4 bombowce Dornier Do 17 i 8 myśliwce Messerschmitt Bf 109/110), tracąc 9 pilotów w powietrzu i 9 na ziemi. Po kapitulacji Francji większość (ok. 8400 osób) przedostała się do Wielkiej Brytanii.
Służba w Wielkiej Brytanii i Bitwa o Anglię (1940)
W Wielkiej Brytanii Polacy początkowo napotkali opory – Brytyjczycy wątpili w ich umiejętności, wymagając szkolenia w języku angielskim i taktyce RAF. Jednak ich doświadczenie z 1939 roku szybko zmieniło zdanie dowódców. W sierpniu 1940 roku utworzono pierwsze polskie dywizjony pod dowództwem RAF: myśliwskie 302 i 303 (z Hurricane'ami), bombowe 300 i 301 (z Wellingtonami). Do końca wojny powstało 15 polskich dywizjonów, w tym nocne myśliwce (307), rozpoznawcze (309) i specjalne (138 do operacji dywersyjnych).
W Bitwie o Anglię (lipiec–październik 1940) 145 polskich pilotów myśliwskich stanowiło największy obcy wkład w RAF – więcej niż jakikolwiek inny naród. Walczyli w mieszanych eskadrach, ale kluczową rolę odegrał Dywizjon 303 im. Tadeusza Kościuszki, sformowany 2 sierpnia 1940 roku w Northolt. W ciągu 42 dni od aktywacji zestrzelili 58 samolotów wroga, tracąc tylko 2 pilotów w walce i 8 w wypadkach (łącznie 203 zestrzelenia dla polskich dywizjonów w bitwie). Byli najbardziej efektywną jednostką RAF – dowódca Fighter Command, marszałek Hugh Dowding, przyznał: "Gdyby nie wspaniały wkład polskich dywizjonów i ich niepokonana odwaga, nie waham się powiedzieć, że wynik bitwy mógłby być inny". Polacy walczyli agresywnie, często ignorując rozkazy, co przynosiło spektakularne sukcesy.
Polscy lotnicy uczestniczyli we wszystkich głównych kampaniach RAF w Europie. Myśliwskie dywizjony eskortowały bombowce nad Niemcy, walczyły w nalotach na okupowane terytoria i wspierały lądowanie w Normandii (D-Day). Bombowce atakowały cele w III Rzeszy, a jednostki specjalne (np. No. 301) zrzucały agentów i zaopatrzenie dla polskiego podziemia.
Polacy latali na Hurricane'ach, Spitfire'ach, Mustangach, Lancasterach i Mosquitach. W 1943–1944 sformowano dodatkowe eskadry obserwacyjne.
Polscy lotnicy, zwani "zapomnianymi nielicznymi" (w nawiązaniu do Churchilla o "nielicznych"), uratowali RAF w krytycznym momencie.
Pomniki, jak Polski Memorial Lotniczy w Northolt (upamiętniający 1899 poległych), czy wystawy w RAF Museum, przypominają ich heroizm. Ich historia inspiruje do dziś, podkreślając, że Polska walczyła do końca, nawet na wygnaniu.


Więcej informacji można znaleźć w linku poniżej.

https://www.polishairforce.pl/boblotn...