Monarchie królewskie: Cromwell – królobójca SERIAL DOKUMENTALNY Lektor PL

Описание: ◈Tytuł Filmu: Monarchie królewskie: Cromwell – królobójca / Monarchy by David Starkey: Cromwell The King Killer
◈Gatunek Filmu: Dokumentalny
◈Kraj Produkcji: Wielka Brytania
◈Data Premiery: 2005

Oliver Cromwell

Olivera Cromwella gry z tronem

„Demokracja to anarchia, a tyrania jest o wiele lepsza od anarchii” – tych słów nie wypowiedział ani Frank Underwood, ani żaden z bohaterów „Gry o tron” – choć z pewnością wielu z nich najpewniej zgodziłoby się z drugą częścią tego zdania. Ich autorstwo przypisuje się Olivierowi Cromwellowi.

Oliver Cromwell postać znacząca

Seriale pełne są takich postaci: rozgrywających, którzy dążą na szczyt władzy. Nie trzeba ich jednak szukać wyłącznie w świecie fikcyjnym, a wystarczy spojrzeć w przeszłość. Cofnijmy się prawie czterysta lat wstecz i przypatrzmy się, jak po drabinie władzy wspinał się Oliver Cromwell.

Prolog: trudne czasy angielskiej monarchii

Cromwell urodził się w interesującym dla Anglii okresie. Z jednej strony – to schyłek panowania Elżbiety I i okres rozwoju angielskiej literatury i sztuki, który trwać będzie jeszcze po śmierci tej monarchini. Z drugiej – społeczeństwo zmęczone było wojną, a klęski nieurodzaju z lat 1596-97 doprowadziły do głodu i nieomal rebelii. Dwa lata po narodzinach Cromwella zostaje wykryty spisek lorda Essexa, a kolejne trzy lata później Guy Fawkes próbuje wysadzić Parlament trzydziestoma sześcioma beczkami prochu. I choć obie intrygi zostały w porę ujawnione, a ich sprawców ukarano, nie dało się zatuszować faktu, że w państwie angielskim źle się działo.

Jednocześnie, w I połowie XVII wieku Kościół angielski usilnie dążył do rozszerzania swoich wpływów. Była to czkawka po rządach Elżbiety I, gdyż po objęciu przez nią tronu wielu uważało, że powinna – tak jak jej poprzednicy – pogłębiać reformację. Zwolennicy takich działań szybko się rozczarowali. Po objęciu władzy przez Karola I wzrosła niezależność kościelnych hierarchów, a ukrócić ją chcieli zarówno członkowie Parlamentu, jak i prawnicy znający prawo zwyczajowe.

Problem szczególnie stał się palący za rządów arcybiskupa Canterbury, Williama Lauda, który swój urząd piastował od 1633 roku. Laud był zwolennikiem odzyskania dla Kościoła zsekularyzowanych dziesięcin, co zagrażało wszystkim tym, którzy przejęli majątki po wywłaszczonych dobrach kościelnych. Społeczeństwo, coraz bardziej laickie i opierające swoje zyski głównie na handlu, oburzało się na zakazy sprzedaży w dni świąteczne, fałszywe oskarżenia kierowane wzajemnie przez zastraszonych ludzi i groźby ekskomunik. Wrogami Wysokiej Komisji – swoistej Inkwizycji na terenie Wysp – byli purytanie, którzy, zniechęceni brakiem reform ze strony królowej i Parlamentu, odrzucili Kościół narodowy i utworzyli separatystyczne kongregacje. John Field oświadczył wówczas: „Rygory, jakich pragniemy, muszą być narzucone przez pospólstwo i lud”.

https://histmag.org/Gry-z-tronem-Oliv...

https://en.wikipedia.org/wiki/Oliver_...

https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_I...

https://www.focus.pl/artykul/ostatnia...

https://natemat.pl/blogi/andrzejhenne...