Marek Burski, Przejażdżka dorożką po nocnej Warszawie (słowa Bułat Okudżawa, tłum. Lila H. Metryka)

Описание: Путешествие по ночной Варшаве в дрожках (1967-1968)
Słowa: Б. Окуджава, muzyka: А. Миндич
Przekład: Lilia H. Metryka
Fot. Bułat Okudżawa w Warszawie (1974), fot. Michał Browarski / Forum

Igor Biełow, Papierowy żołnierzyk na ulicach Warszawy, Bułat Okudżawa i Polska (fragment)

Wiosną 1967 r. w warszawskim wydawnictwie „Iskry” ukazała się książka „Wiersze i pieśni Bułata Okudżawy” w przekładzie Józefa Waczkowa. W lipcu tego samego roku Okudżawa został zaproszony do Polski w związku z przygotowaniem drugiego tomu swoich wierszy w języku polskim, który miał się ukazać w październiku. Książkę przygotował do druku polski dziennikarz i tłumacz Ignacy Szenfeld. Okudżawa spaceruje wówczas po letniej Warszawie, wieczorami włóczy się po Starym Mieście i pisze piosenkę „Przejażdżka dorożką po nocnej Warszawie”. Już sam wybór tego pojazdu sugeruje, że w chodzi tu nie tyle o wędrówki ulicami Warszawy, co o podróż w czasie. Okudżawa w swoich piosenkach często wyrażał to, czego wielu obywateli ówczesnego Związku Radzieckiego bało się powiedzieć czy nawet pomyśleć. W piosence o nocnej Warszawie jako pierwszy rosyjski pisarz odważył się publicznie wspomnieć o Katyniu, dodając jednocześnie, że nie do zniesienia jest zmuszanie do przemilczania prawdy lub mówienia o niej jedynie poprzez aluzje:

Przez wszystkich zapomniany śpi oficer w wiernej rogatywce,
a nad nim szumią obce lasy i obcej rzeki słychać plusk.
Przeminie jeden rok czy dwa – napisze uczeń to w zeszycie,
czego nam dzisiaj nie pozwala napisać drżenie rąk i ust.

Nie do zniesienia, tak jak raj, jest przesiewanie dobra sitem,
cedzenie słowa poprzez zęby, miłości przez nieufność swą…
Ja los kapryśny uczę żyć – otwarcie, szczerze i uczciwie,
nadzieję – by wschodziła wiecznie, a ufność – aby trwała wciąż.

Źródło: Игорь Белов, Бумажный солдат на улицах Варшавы. Булат Окуджава и Польша
https://culture.pl/ru/article/bumazhn...