Cmentarz Powązkowski w Warszawie cz. 1 | Powązki Cemetery in Warsaw, part 1

Описание: Historia Cmentarza Powązkowskiego sięga końca XVIII wieku. Założono go 4 listopada 1790 roku, w dzień św. Karola Boromeusza, na działce podarowanej przez rodzinę Szymanowskich. Był to czas, gdy władze Warszawy poszukiwały miejsca dla nowego cmentarza poza murami miasta – w duchu nowych zasad sanitarnych. Nekropolia została poświęcona 20 maja 1792 roku w obecności króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i początkowo zajmowała zaledwie 2,6 hektara.

W 1792 roku, ukończono budowę kościoła św. Karola Boromeusza, ufundowanego przez warszawskie duchowieństwo. W tym samym okresie powstały także charakterystyczne katakumby, które do dziś należą do najbardziej rozpoznawalnych elementów Starych Powązek.

Pierwotny teren szybko okazał się zbyt mały wobec potrzeb rozwijającego się miasta. Pierwsze powiększenie nastąpiło już w 1812 roku, gdy cmentarz otrzymał kolejne grunty od rodziny Korwin-Szymanowskich. W następnych dekadach dokupywano i przyłączano dalsze parcele.

Szczególnie duże rozszerzenie nastąpiło w 1837 roku, kiedy teren nekropolii powiększono o 13 hektarów. W połowie XIX wieku, w wyniku kolejnych transakcji i decyzji administracyjnych, cmentarz zyskał kolejne dziesiątki kwater, aż osiągnął powierzchnię zbliżoną do dzisiejszej.

Ostatecznie, po szeregu korekt granic i regulacji ulic, Cmentarz Powązkowski rozrósł się do 43 hektarów – tyle zajmuje obecnie.

Historia Powązek to także świadectwo dramatycznych wydarzeń wojennych. We wrześniu 1939 roku bombardowania uszkodziły 29 kwater – wiele grobów nie zostało już odrestaurowanych i musiało zostać rozebranych.

W latach okupacji niemieckiej na terenie cmentarza ukrywano arsenały broni. W czasie Powstania Warszawskiego nekropolia była miejscem ciężkich walk – Niemcy wprowadzili na jej teren czołgi. W 1942 roku podczas radzieckich nalotów kolejne kwatery uległy zniszczeniu.

Po wojnie trwała długa odbudowa. W 1965 roku cmentarz, wraz z kościołem i katakumbami, wpisano do rejestru zabytków. Do 1970 roku trwała rekonstrukcja katakumb – jednak nie wszystkie udało się odtworzyć, ze względu na zniszczenia i brak dokumentacji. W ich wnętrzu powstało mauzoleum ofiar obozów koncentracyjnych, gdzie złożono prochy zamordowanych.

Cmentarz Powązkowski to nie tylko najstarsza warszawska nekropolia, ale także serce pamięci narodowej. Tu spoczywają twórcy polskiej kultury, powstańcy, bohaterowie narodowi, artyści i zwykli warszawiacy. Aleja Zasłużonych stała się symbolicznym miejscem, gdzie Polacy żegnają najwybitniejszych przedstawicieli życia publicznego i artystycznego.
-------
The history of Powązki Cemetery dates back to the late 18th century. It was established on November 4, 1790, on St. Charles Borromeo's Day, on a plot of land donated by the Szymanowski family. At that time, Warsaw authorities were searching for a site for a new cemetery outside the city walls, in line with new sanitary regulations. The necropolis was consecrated on May 20, 1792, in the presence of King Stanisław August Poniatowski, and initially occupied a mere 2.6 hectares.

In 1792, the construction of a church funded by the Warsaw clergy was completed. During the same period, the catacombs were built, which remain among the most recognizable features of Old Powązki.

The original site quickly proved too small. The first expansion took place in 1812. In the following decades, additional plots were purchased and annexed.

A particularly significant expansion occurred in 1837, when the cemetery grounds were expanded by 13 hectares. In the mid-19th century, through successive transactions and administrative decisions, the cemetery gained dozens more plots, until it reached an area similar to its present-day size.

Ultimately, after a series of boundary adjustments and street realignments, Powązki Cemetery grew to 43 hectares – the area it occupies today.

The history of Powązki also bears witness to the dramatic events of war. In September 1939, bombings damaged 29 plots – many of the graves were never restored and had to be demolished.

During the German occupation, weapons arsenals were hidden within the cemetery grounds. During the Warsaw Uprising, the cemetery was the site of heavy fighting – the Germans brought tanks into the grounds. In 1942, Soviet air raids destroyed further plots.

After the war, a long reconstruction process took place. In 1965, the cemetery, along with the church and catacombs, was added to the register of historical monuments. Reconstruction of the catacombs continued until 1970, but not all of them were reconstructed due to damage and lack of documentation. A mausoleum for concentration camp victims was established within them, where the ashes of those murdered were interred.

Powązki Cemetery is not only Warsaw's oldest necropolis but also the heart of national memory. Here lie the founders of Polish culture, insurgents, national heroes, artists, and ordinary Warsaw residents.