تعزیه کامل حربن ریاحی سال 1397 با هنرنمایی میرزاابولفضل صابری

Описание: تعزیه کامل حربن ریاحی سال 1397 با هنرنمایی میرزاابولفضل صابری
لينك سايت:
https://barghamad.com
كانال:
https://telegram.me/barghamad_channel
اينستاگرام:
  / barghamad_village  
کانال تعزیه :
https://t.me/tazie_barghamad
کانال میدان کشتی با چوخه بنی هاشم برغمد
https://t.me/chokhe_channel
تعزیه
تعزیه خوانی یا شبیه خوانی اجرای نمایش مذهبی است که در مورد شهادت امام حسین(ع) ویارانش و مصائب اهل بیت او بعداز شهادت آن امام وبه استارت گرفتن اهل بیت ایشان می باشد.
اساسا تکامل تعزیه در ایران به زمان ناصرالدین شاه برمی گردد زیرا شاهنشاه وقت ایران علاقه بسیاری به نمایش های مذهبی علی الخصوص تعزیه خوانی داشتند حتی به دستور ایشان ساخت تیکه دولت انجام شد و هچنین گردآوری انواع لباس های تعزیه خوانی ودیگر لوازم همچون کلاه خود ها و شمشیرها و سپر ها و...از بهترین جنس نیز به دستور ایشان تامین گردیده است.
رفته رفته تعزیه خوانی در کوی و برزن و مساجد و.. پاگرفت واز اولین شهرهای پیشرو در این زمینه شهر بزرگ اصفهان بوده وپس از آن به تدریج دیگر شهرهای ایران هنر تعزیه خوانی رونق گرفت.
تعزیه در روستای برغمد

روستای زیبای برغمد یکی از توابع پیراکوه شهرستان جوین در استان خراسان غربی (شهرستان سبزوار) می باشدکه قدمت دیرینه ای در اجرای این هنر نمایشی مذهبی را دارا می باشد.
از دیرینه های بسیار دور و بخصوص در ایام ماه محرم و صفر در این روستا مراسم و مناسک مذهبی برای سید و سالار شهیدان به نحوی بسیار زیبا بصورت های مختلفی نظیر مراسم سوگواری و زنجیر زنی و سینه زنی برگزار می شده است که تعزیه خوانی یا همان شبیه خوانی به شکل و شمایل مطلوب و زیبایی اجرا و اینگونه ارادت خود رو به سومین امام شیعیان ابراز می کردند.
اما تا آن زمان فقط اهالی روستا از برگزاری این مراسمات فیض می بردند تا اینکه فرزندی از همان اب و خاک برصدد آن شد که این مراسم را به شکوه و جایگاه والای خود برساند و آوازه آن را به گوش تمام عاشقان ثارالله برساند.
حاج علی برغمدی باهمت والای خود با فراخوان بهترین تعزیه خوانان کشوری از جمله شهر های اصفهان و تهران و مشهد و سبزوار مراسم رابصورت حرفه ای و شکیل در حد و نام روستای برغمد پایه
گذاری کردند .
Complete taziyeh of Harban Riahi in 1397 with the performance of Mirza Abolfazl Saberi

Funeral
Taziyeh recitation or similitude recitation is the performance of a religious play about the martyrdom of Imam Hussein (AS) and his followers and the sufferings of his family after the martyrdom of that Imam and the start of his family.
Basically, the development of taziyeh in Iran dates back to the time of Nasser al-Din Shah, because the emperor of Iran at that time was very interested in religious performances, especially taziyeh reading. He even made a government piece by his order and also collected all kinds of taziyeh clothes and other accessories such as hats and Swords, shields, etc. of the best material have been provided by his order.
Gradually, taziyeh reading took place in alleys, barzans, mosques, etc., and it became one of the first leading cities in this field, the great city of Isfahan, and after that, the art of taziyeh reading gradually flourished in other cities of Iran.
Funeral in the village of Barghmad

The beautiful village of Barghmad is one of the functions of Pirakuh, Jovin city in West Khorasan province (Sabzevar city), which has a long history in performing this religious performing art.
From time immemorial, especially during the months of Muharram and Safar in this village, religious ceremonies and rituals for Sayyid and Salar Shahidan have been held in a very beautiful way in various ways such as mourning ceremonies and chaining and breastfeeding, which is the recitation of taziyeh or the same They performed similes in the desired form and image and expressed their devotion to the third Shiite Imam.
But until then, only the villagers benefited from holding these ceremonies, until a child from the same land and water tried to bring this ceremony to its glory and high position and bring its fame to the ears of all the lovers of God.
Haj Ali Barghomadi with his great courage, by calling the best taziyeh singers in the country, including the cities of Isfahan, Tehran, Mashhad and Sabzevar, established the ceremony in a professional and elegant manner in the name of Barghmad village.