अठरा श्लोकी भगवद् गीता | EIGHTEEN SHLOKAS OF BHAGAVAD GEETA
Автор: Kalapradnya
Загружено: 2025-11-30
Просмотров: 1144
Описание:
अठरा श्लोकी भगवद् गीता
EIGHTEEN SHLOKAS OF BHAGAVAD GEETA
#marathi #bhagwatgeeta #bhagavadgita #devotional संजय उवाच
गेले कौरव आणि पांडव रणी वर्णी कथा संजय ।
ती ऐके धृतराष्ट्र उत्सुक मने, वाटे तया विस्मय ।
पाहे पार्थ रणी कुलक्षय घडे चित्ती विषादा धरी ।
युद्धापासुनी होऊनी विमुख तै टाकी धनुष्या दुरी ।।१।।
झाला अर्जुन शोकमय बघुनी वेदांत सांगे हरी ।
आत्मा शाश्वत देह नश्वर असे हे अोळखी अंतरी ।
घेई बाणधनु करी समर तू कर्तव्य ते आचरी ।
वागे निस्पृह हर्ष शोक न धरी ज्ञानी जनांच्या परी ।।२।।
अगा कर्माहूनी अधिक बरवे ज्ञान कथिसी ।
तरी कां तू येथे मजकडूनी हिंसा करविसी ।
वदे तै पार्थाते यदुपती करी कर्म नियते ।
फलेच्छा सांडोनी सहज मग नैष्कर्म घडते ।।३।।
हराया भूभारा अमित अवतारासी धरितो ।
विनाशूनी दुष्टा सतत निजदासा सुखवितो ।
नियंता मी ऐसे समजुनी करी कर्म मजसी ।
समर्पी तूं कर्मी मग तिळभरी बद्ध नससी ।।४।।
करी सारी कर्मे सतत निरहंकार असुनी ।
त्यजी प्रेमद्वेषा धरी न ममता जो निशीदिनी ।
जया चिंता नाही पुढील अथवा मागील मनीं ।
खरा तो संन्यासी स्थिरमतीही संकल्प सुटुनी ।।५।।
चित्ताचा सखया निरोध करणे हा योग मानी खरा ।
हा मी हा पर भेद हा मुळी नसे चित्ती कधी ज्या नरा ।
जो सप्रेम सदा भजे मज तसा जो सर्वभूती सम ।
ठेवी मद् गत चित्त त्याहूनी दुजा योगी नसे उत्तम ।।६।।
माझ्या केवळ जाहली प्रकृतिने ही सृष्टी सारी असे ।
पृथ्वीमाजी सुगंध मीच रस मी तोयांत पार्था वसे ।
सर्वांतर्गत मी परी नुमजती की ग्रस्त मायाबळे ।
जे चित्ती मज चिंतीती सतत ते तापत्रया वेगळे ।।७।।
सदाध्याती माते हृदयकमळी जे स्थिरमन ।
तया देहांती मी अमित सुख देतो हरी म्हणे ।
म्हणोनी पार्था तूं निशिदिनीं करी ध्यानभजन ।
मिळोनी मद् रूपी मग चुकविसी जन्ममरण ।।८।।
भक्तीने जल पत्र पुष्प फल की कांही दुजे अर्पिले ।
ते माते प्रिय तेवी जे जर सदा मद् कीर्तनी रंगले ।
पार्था ते नर धन्य ज्या मुखी वसे मन्नाम संकीर्तन ।
विष्णो, कृष्ण, मुकुंद, माधव हरे गोविंद नारायण ।।९।।
कोठे देवासी चिंतू जरी म्हणसी असे ऐक माझ्या विभूती ।
संक्षेपे अर्जुन मी तुज गुज कथितो मी असे सर्वभूती ।
मी धाता विष्णू मी श्री शिव रवी मी निगमी साम मी विश्वरूप ।
माझी सर्वत्र सत्ता जगी असूनी असे दिव्य माझे स्वरूप ।।१०।।
पार्थ विनवी माधवासी विश्वरूप भेटवा ।
म्हणोनिया हरी धरी विकटरूप तेथवा ।
मांडिला अनर्थ थोर पंडुकुमार घाबरे ।
म्हणे पुनश्च दाखवा विभो स्वरूप गोजिरे ।।११।।
बरी सगुण भक्ती ती भजन निर्गुणाचे बरे ।
पुसे विजय तै तदा हरी वदे तया आदरे ।
असोत बहु योग ते तरीही भक्तियोगाहुनी ।
नसेची दुसरा असा सुलभ तो श्रमावाचुनी ।।१२।।
क्षेत्रक्षेत्रज्ञ दोन्ही कथुनी मग पुढे कृष्ण पार्थासी सांगे ।
ज्ञानी त्याते म्हणावा भजुनी मज कदा जो मदाने न वागे ।
तैसा ज्या भेदबाणे प्रकृती पुरुषीचा सर्वभूती समत्व ।
कर्माची त्यांस बाधा तिळभरही नसे पावला तो प्रभुत्व ।।१३।।
पार्था मी जनिता तशीच जननी माया जगत् संतती ।
जीवा सत्व रज: तम: स्रीगुण हे स्वाभाविक व्यापिती ।
जो सेवी परि भक्तिने मज तया हे बाधती ना गुण ।
झाला मत् सम तो प्रियाप्रिय नसे त्याते नुरे मीपण ।।१४।।
ऊर्ध्वी मूळ तरी अपार पसरे अश्वस्थ संसार हा ।
छेदाया दृढ शस्त्र एकची तया नि:संगता भूरु हा ।
ऐसे अोळखुनी क्षराक्षर मला जे पूजिती भारता ।
ते होती कृतकृत्य गुह्य कळुनी पावोनी सर्वज्ञता ।।१५।।
दैवी प्रकृती लक्षणे मनी धरी धैर्य क्षमा प्रोढता ।
चित:स्थास्थ्य दया शुचित्व मृदुता सत्यादि बा भारता ।
आता दंभ असत्य मत्सरपणा वर्मी परा बोलणे ।
काम क्रोध अहंकृती त्यज सदा ही आसुरी लक्षणे ।।१६।।
सत्व रज: तम तीन गुणापरी श्रद्धा तप मख दान असे ।
त्रिविध अन्न ही निज बीजापरी आवडी त्यावरी दृढ बैसे ।
उत्तम मध्यम अधम जाणही क्रमे तयातुनी सत्व धरी ।
मग अोम तस्तत् वदूनी धनंजय ब्रम्हसमर्पण कर्म करी ।।१७।।
त्यजू पाहसी युद्ध परि ते प्रकृती करविल तुजकडूनी ।
तरी वद पार्था परिसूनी गीता रूचते ममता का अजूनी ।
मग तो वदला मोह निरसला संशय नुरला खरोखरी ।
कृतार्थ झालो प्रसाद हा तव वचन तुझे मज मान्य हरी ।।१८।।
।।श्री कृष्णार्पणमस्तु।।
Повторяем попытку...
Доступные форматы для скачивания:
Скачать видео
-
Информация по загрузке:
