HGM – Honor Nie Rdzewieje | Emocjonalna Rockowa Ballada

Описание: Ballada o sile, która nie potrzebuje krzyku — o wierności, która nie gaśnie nawet wtedy, gdy świat odwraca wzrok.
To spokojniejszy, bardziej refleksyjny hymn o honorze, który trwa mimo czasu, ran i milczenia.

🎶 Tekst i koncept: Hastatus Generuje Muzykę
🔥 Subskrybuj, aby nie przegapić kolejnych premier!

"Honor Nie Rdzewieje"

Gdzieś pomiędzy dniem a nocą,
kiedy milkną wszystkie głosy,
idę drogą, którą znam —
gdzie są rany, gdzie są ciosy.

Niosę w sobie tyle cieni,
tyle słów niewypowiedzianych,
lecz gdy świat się wokół zmieni,
ja nie zmienię swoich granic.
Byłem sam pośród zamieci,
pośród gniewu i zwątpienia,
ale honor zawsze świeci,
znacznie bardziej niż zwątpienia.

Choć czasem boli tak,
że chciałbyś runąć w mrok —
ja nie wrócę tam już,
znam każdy swój krok.

Honor nie rdzewieje, choć minie ze sto lat,
choć deszcze go zmyją i przykryje go świat.
Gdy wszyscy odchodzą, a wiatr tnie jak stal —
wierność pozostaje, nawet gdy kończy się bal.
Honor nie rdzewieje, nie zetrze go czas —
bo to, co jest prawdą, wykuwa się w nas.

Niosę w dłoniach walki ślady,
których nikt już nie pamięta,
lecz gdy świt powstaje blady -
nowa runda rozpoczęta.
Nie dla chwały, nie dla świata,
ani po to żeby jaśnieć,
żeby w lustrze ma facjata,
była czymś w co mogę patrzeć.

Gdy wokół nas rośnie mur
i nikt nie mówi „dość”,
ja widzę tylko stek bzdur —
to moja siła, moja złość.

Honor nie rdzewieje, choć minie ze sto lat,
choć deszcze go zmyją i przykryje go świat.
Gdy wszyscy odchodzą, a wiatr tnie jak stal —
wierność pozostaje, nawet gdy kończy się bal.
Honor nie rdzewieje, nie zetrze go czas —
bo to, co jest prawdą, wykuwa się w nas.

Bo wierność to nie słowa,
to wybór, dzień po dniu.
To ścieżka, którą znosisz,
gdy braknie sił i snu.
To nie jest dla nagrody —
to twa ostatnia broń.
Dla siebie… dla paru jeszcze,
którym wciąż podajesz dłoń.

Honor nie rdzewieje, choć minie ze sto lat,
choć deszcze go zmyją i przykryje go świat.
Gdy wszyscy odchodzą, a wiatr tnie jak stal —
wierność pozostaje, nawet gdy kończy się bal.
Honor nie rdzewieje, nie zetrze go czas —
bo to, co jest prawdą, wykuwa się w nas.

Honor nie rdzewieje, choć minie ze sto lat,
choć deszcze go zmyją i przykryje go świat.
Gdy wszyscy odchodzą, a wiatr tnie jak stal —
wierność pozostaje, nawet gdy kończy się bal.
Honor nie rdzewieje, nie zetrze go czas —
bo to, co jest prawdą, wykuwa się w nas.