Psalm 63. Boże mój Ciebie szukam

Описание: kompozycja i wykonanie: Bogumił Rylewicz
http://www.4shared.com/download/KmI82...
I. Jeśli szukasz Boga, to przede wszystkim czytaj Słowo Boże i módl się o rozumienie go. Bądź szczery i jeśli coś przeczytałeś, stosuj to w życiu.
II. Jeśli Narodziłeś się na Nowo i gdzieś to zatraciłeś: Jak. 4:8 "Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca, ludzie o rozdwojonej duszy"
1. Usprawiedliwienie jest w Duchu (gdy poddani jesteśmy całym życiem Jego działaniu), dlatego nawet w miarę porządne życie jeśli nie wypływa z tego, ze Jezus mieszka w nas i przejawia się Jego Natura, a wypływa z nas samych - nie świadczy o naszej duchowości i sprawiedliwości przed Bogiem.
Porządne życie, to jest tylko próba (wola) życia pod Bożą ręką, przyzwolenie (niezasmucanie) Duchowi Św. by w nas działał - a czynienie nas zdolnymi i tak pochodzi od Ducha Św. żyjącego w nas
Jak poznać, czy sprawiedliwość pochodzi z nas czy z Boga?
Jeśli człowiek zastanawia się czy może oszukać, czy ma wypić piwo czy nie - to jeszcze wciąż żyje pod Zakonem i sprawiedliwość jego opiera się na Zakonie, a nie na Łasce
Wciąż patrzy, co mogę stracić a co zyskać - to nie jest jeszcze szczere oddanie się Chrystusowi
Człowiek szczerze poddający się Bogu, żyjący w Duchu, będący pod Łaską rozumie, że pewnych rzeczy nie robi, bo tego nie chce, bo ma wstręt do wszystkiego co go zniewala i przeszkadza w społ. z Bogiem. I to nie jest tylko stosowanie się do zasady: Nic nieczystego nie dotykajcie (to też Zakon), ale wew. ma pragnienie tego co chce Bóg. Taka sprawiedliwość pochodzi z Boga. Człowiek żyje wg. zakonu Ducha. Rzym. 8:2
Ten zakon Ducha daje nam usprawiedliwienie i Życie i staje się naszą Naturą
Rzym.6:13 "I nie oddawajcie członków swoich grzechowi na oręż nieprawości, ale oddawajcie siebie Bogu jako ożywionych z martwych, a członki swoje Bogu na oręż sprawiedliwości"
Trzeba odwrócić się od tego, co szkodzi relacji z Bogiem, zostawić to i szukać tylko tego co buduje, nawet ograniczać rzeczy, które nie szkodzą duchowemu życiu, ale i nic dobrego nie wnoszą (prowadzić poświęcone życie), aby Boża sprawiedliwość i moc Boża mogła się w nas przejawiać
Czy tego chcemy?
Życie jest krótkie i człowiek nie zdąży być dobry w wielu kwestiach. Potrzebna jest ścisła specjalizacja.
Niech to będzie specjalizacja Życia wg, Ducha - bo stawką jest Życie Wieczne i Wieczna Nagroda. To nie może być tlem do życia codziennego, troski o byt, do zabiegania o to co niszczeje.
To musi wyjść na pierwszy plan - reszta (praca, szkoła, hobby) powinna być tłem. Przecież nie mamy troszczyć się o to, co będziemy jeść, co pić... Co mamy nie pracować? Pracować, uczyć się - ale Pana mieć zawsze przed oczami swoimi. Mieć Go zawsze w rozumie i w sercu, nie przestawiać się na cielesne kryteria myślenia, a na wszystko patrzeć duchowo

2. Nie może być wzrostu, jeśli czytam Słowo Boże, jestem na nabożeństwie, modlę się - myślę duchowo, a potem przestawiam się na cielesne myślenie i dyszę tym duchem, którym dyszy świat

Gdyby człowiek cały czas oddzielał to co jest Boże, od tego, co Nie-Boże, gdyby np. oglądając jakiś film, nie dał się uwieść pięknym "opakowaniom" (np. grą Twoich ulubionych aktorów, którzy tak naprawdę są wprzęgnięci w służbę zwodzenia Twojej duszy) od razu sobie tłumaczył duchowo: O, tu jest cudzołóstwo, tu jest zabójstwo, tu okradł, przeklął... Tego Bóg nie cierpi i zakazuje. Tego w gruncie rzeczy i ja nie chcę i obiecałem Bogu nie czynić, bo kto to czyni, nie odziedziczy Królestwa Bożego

Gdyby człowiek tak patrzył cały czas na rzeczywistość, na to co słyszy, co widzi, co mówi, wiele rzeczy eliminowałby ze swego życia, oddzielałby to co prowadzi do Życia, a odcinał, co z powrotem ściąga do Śmierci.
W ten sposób powyrzucałem filmy z DeNiro, które były takie "fajne", w ten sposób pożegnałem się z poezją wiodącą w nicość, w ten sposób unikam pustej mowy np. oglądania kabaretów
Jeśli ktoś myśli takimi kryteriami, nie pozna mądrości Bożej. Może modlić się o Mądrość ile chce - będzie to prakt. niemożliwe.

W taki sposób człowiek uświęca się (oddziela siebie od świata, a poświęca Bogu).
Im bardziej "Czarne", będzie oddzielone od "Białego" - tym człowiek będzie miał mniejsze zamieszanie w tych sprawach, będzie widział jasno i wyraźnie, będzie widział "kto za tym stoi", będzie rozumiał jak działa Bóg, jak szatan, będzie wzrastać i wzmacniać się, nie będzie chorować duchowo i upadać - odpowiednio reagując na pewne zdarzenia, rozumiejąc świat duchowy i rozumiejąc ze walczy nie z człowiekiem, a z duchem, który nim powoduje