Zamanın sonunda mıyız ?

Описание: Zamanın sonunda mıyız, söyle ey gönül bana
Taşlar göğe yükseldi, kalpler indi aşağıya
Ömürler kısaldı sanki, bereket çekildi yoldan
İnsan kendi elleriyle uzaklaştı Yaradan’dan

Mezarlar süslü şimdi, içi ise sessiz ve dar
Dışı mermer, içi toprak, hakikat bekler orda yar
Lükse gönül bağlandı, hak unutuldu bir bir
Nefis tahta oturdu, ruh kaldı sessiz, fakir

(Nakarat)
Zamanın sonunda mıyız, alametler ortada
Gören görür hakikati, bakabilse bir defa
Ey Rabbim bizi koru, gafletin karanlığından
Son nefeste ayırma bizi Sen’in yolundan

⸻

(Kıta 2)
Gökdelenler yükseldi, gölgeleri göğe varır
Ama secde eden başlar, artık eskisi kadar azdır
İnsan kendi nefsine kul, hakka yabancı oldu
Kalabalıklar içinde, yalnız kaldı her kul

Kadın erkeğe benzer, erkek kadına döner
Roller değişir dünya, hakikat yerinde durur
Bu bir imtihan değil mi, sabreden kazanacak
Sabreden her bir kulun, Rabbi yardım edecek

(Nakarat)
Zamanın sonunda mıyız, alametler ortada
Gören görür hakikati, bakabilse bir defa
Ey Rabbim bizi koru, gafletin karanlığından
Son nefeste ayırma bizi Sen’in yolundan

⸻

(Kıta 3)
Gerçekleşti nice işaret, yazıldı kader defterine
Ama insan hâlâ kör, dalmış dünya nimetlerine
Bir gün güneş batıdan doğar, kapılar kapanır birer birer
O gün pişmanlık faydasız, gözyaşı düşer yere

Tövbe kapısı açıktır, can boğaza gelmeden
Rahmet denizi büyüktür, kul Rabbine yönelmeden
Gel ey gönül dön geri, vakit varken secdeye var
Son nefeste kurtuluş, yalnız Allah’a sığınanlar

⸻

(Final / Dua bölümü – yavaş)
Ey Rabbim affet bizi, gaflete daldık bazen
Sen affedicisin, Sen merhametlisin her an
Zamanın sonunda bile, Sen varsın ey Rahman
Bizi ayırma yolundan, al huzuruna imanla