Αληθινή!

Описание: Πέρασε απ’ την κόλαση κι ούτε σημάδι στο πρόσωπο,
γελάει στον κόσμο ενώ πνίγεται μέσα στον θόρυβο.
Κανείς δεν ξέρει τι έκλαψε μέχρι να κοιμηθεί,
φοράει δύναμη σαν φόρεμα, σαν να μην έχει ψυχή!

Σηκώνεται κάθε πρωί, βάζει τάξη στο χάος,
δουλεύει, αντέχει, προχωράει, δεν ζητάει ούτως ή άλλως.
Δεν δείχνει τις ουλές της, δεν τις κάνει εμφανώς,
γιατί έμαθε νωρίς πως δεν αξίζουν όλοι το “πώς”.

Κουβαλάει πόνο στο στήθος, όχι στα χείλη,
έκλεισε πόρτες σε ψέματα και νιώθει το φίδι.
Δεν είναι άδεια, απλώς έμαθε να φυλάγεται,
όταν άνοιγε καρδιά, πάντα κάτι χάλαγε.

Είναι δυνατή όχι γιατί δεν πόνεσε ποτέ,
μα γιατί έμαθε να ζει με τον πόνο αγκαζέ.
Σιωπά για τις καταιγίδες που πέρασαν από ‘κει,
μα κάθε της βήμα λέει: «εγώ ακόμα είμαι εδώ, θα αντέξω!, εσύ???».

Αγάπησε ανθρώπους που δεν γύρισαν ποτές,
έδωσε τα πάντα και της άφησαν “τίποτα” στο χθες.
Έμεινε όταν έπρεπε να φύγει, μα έμεινε αληθινή,
πίστεψε σε θαύματα, ενώ ήξερε ότι καίνε τη ψυχή.

Εμπιστεύτηκε λάθος χέρια, λάθος φωνές,
κι όμως ακόμα αγαπάει βαθιά, μην το λες αδυναμίες.
Στεγνώνει τα δάκρυα μόνη, χωρίς μάρτυρες γύρω,
κι όταν πέφτει το σκοτάδι, στέκεται όρθια ψιθυρίζω.

Δεν ζητά σωτήρες, δεν περίμενε ποτές,
γιατί η ζωή της έμαθε πως να ζεις σε φτωχογειτονιές.
Κι όταν νιώθει ότι σπάει, συνεχίζει ξανά,
για όσους την χρειάζονται… και πιο πολύ για αυτήν βαθιά.

Είναι δυνατή όχι γιατί δεν πόνεσε ποτέ,
μα γιατί έμαθε να ζει με τον πόνο αγκαζέ.
Σιωπά για τις καταιγίδες που πέρασαν από ‘κει,
μα κάθε της βήμα λέει: «εγώ ακόμα είμαι εδώ, θα αντέξω!!, εσύ???».

Κι αν μια μέρα σου μιλήσει και σου ανοίξει πληγή,
μην το πάρεις ελαφρά — σε διάλεξε η ψυχή.
Γιατί σπάνια εμπιστεύεται, σπάνια αφήνεται,
κι όποιος μπει στον κόσμο της… ή την τιμά ή χάνεται.

Μην χαλάσεις το σπάνιο, μην το δεις δεδομένο,
πίσω απ’ τη σιωπή της υπάρχει πόνος δεμένος.
Δεν είναι κρύα, δεν είναι σκληρή — είναι σοφή,
κι αν σε άφησε να μπεις… κράτα το. Μην χαθείς.