İstanbul Kadıköy Lisesi (2018-2019) 12-C

Описание: İzlediğiniz video aslında aralarında pek anlaşamayan ama herkesin herkesi özleyeceği bir ortamın videosu. Yazın ortasında ve sınava bir ay kala bu kadar insanın okula toplanıp bu videoyu çekmesi, çekecekleri özlemin sinyalleriydi zaten. Tabi o gün işleri olup gelemeyenler de vardı. Gürültünün bir an olsa bile dinmediği, her rehberlik dersinin sıkıntılar eşliğinde geçtiği ve arkada oturup olayları izlemenin de müthiş olduğu bir sınıftık. Günler sürekli başkanımız Okan Özdeş'in telefonları toplamasıyla başlardı. Her gün istisnasız bir şekilde isyan eşliğinde verilirdi telefonlar. Telefon veriliyor da sanki eksik kalıyorduk. 'Akıllı Tahta' olarak geçen eğitim aracımız tamamen amacından şaşıp görevi harici her şeye hizmet ediyordu. Ne formatlar, ne yazılımlar kurtaramadı elimizden. Başını MAMD'ın çektiği bu 'siber ordu' her türlü casusluğa hazırdı. Ortak mal düşüncesiyle ilerlediğimiz bu yolda her gün bir sınıftan 12C hariç bilgisayar aksesuarı eksilirdi. Yazılım aktardığımız bile olmuştu. Hiç bir yasağın biz öğrencileri yıldırımayacağı açıktı ki devamsızlıklar bile salınmıştı(!). Sınıfın dilekçe başı Senanur'un büyük hizmetleri de vardı bu konuda(!). E tabii ki devamsızlıklar eninde sonunda Ahmet Zengin'in elinden geçiyordu(!). Onu da es geçmemek lazım. Sırf geç kalmamak için, öğrenim aşkıyla yanıp tutuşan bir öğrencimiz (Eren Tekin) motoruyla gelmeye karar vermişti. Gerisini siz düşünün artık. Öğrenim aşkı demişken 'arka sıraların Pisagoru Yiğit İlker' öğrencimizi de unutmayalım. Partneri BT ile her seferinde bir matematik teoremini kanıtlar ki soruyla asla alakası olmaz yeni teoremler için yol açardı. Yolları açar ama bu yolları sürekli " 1 koy? " yoluyla gitmek isteyen bir öğrencimiz vardı. Yakın arkadaşı MAMD'ın şakalarına sürekli maruz kalır her seferinde beklemediği bir şeyler karşılaşırdı Barış. Hayat sürekli beklenmedik olaylara doludur ki sınıfımızın 'kızlar' olarak tanınan 4'lü grubu son senelerinde Zeynep Sude gibi bir sürprizle karşılaşacaktı. Bu oluşan arkadaş grubu çalışma odalarını sohbet yuvasına çevirip aynı zamanda da ders çalışabilecekti. Burası doğru. Gerçekten de bu ikisini birlikte başarıyla götürebiliyorlardı. 'kızlar' tanımı ne kadar genel olsa da bu 4'lü için bir o kadar özeldi. Nazlı, İrem, Ayça ve Gamze. Yasemin Hocamızın sürekli 'kızlar' diye hitap etmesi ve bu hitaptan onlar harici kimsenin alınmaması zamanla onlara bu lakabı taktı. Zaman böyle bir şeyleri değiştirebilirken bir öğrencimizse "zamanı değiştirebilir miyiz?" diye düşünüyordu. O öğrencimiz ise tabii ki 1 sene boyunca sunumuna hazırlanıp bir türlü sunmaya vakit bulamayan Burak Taşçı'ydı. Vakit nasıl bulunamaz demeyin sakın. Yoğun bir seneydi. Öyle yoğundu ki bir arkadaşımızı "nasıl tanıtabiliriz?" diye bir video bile düşünemedik doğru düzgün. Yoğunluk bahanemiz olsun, beceriksizlik de denilebilir buna. Bunun sonucunda musluktan akan 'damla' eşliğinde fotoğraf çekilen Damla Duru arkadaşımız durumdan pek memnun olmadığını dile getirmese de biz onu anlayabildik. Onu anladık anlamasına da Taha öğrencimizin topla alıp veremediğini anlayamadık. Her seferinde topu bir boşluktan geçirmeyi hedefler, geçirecek boşluk yoksa birisinin kafasına atmayı tercih ederdi. Kendisi ne kadar ayarsız olsa da bazen böyle şansı yaver gidebiliyordu. Şanslar böyle birine tutar, birine tutmazken şanslara inanmayan önüne gelen her şeyi koda döken ve kanıt peşinde yürüyen Harun arkadaşımızı es geçmek büyük ayıp olur. Koddan sıkıldığı zamanlarda ise arkaya gelip kendine 'chess atıcak' bir rakip arardı. Arayışlarla geçen bir sene oldu onun için. Hem onun için hem de Zehra ve Mehmet Ali için. Ama onların arayışı bir film arayışıydı. Her telefon açıldığında peşinden yeni bir film açılırdı. 'Akıllı Tahtamızda' film yayınlansa dahi bu onları pek memnun etmezdi. Daha çok Spiderman. Memnun olmak onlara özgü bir şey değildi ki Aren arkadaşımız kantin yemeklerine olan tepkisinden fix menüsüyle varırdı okulumuza. 2 salamlı sandviç ve 1 'ice tea'. Sağlık faktörü de içinde olabilir ama biz memnuniyetsizlik faktörünü daha ön planda tutuyoruz. Sağlık faktörünü ön planda tutucağımız kişi farklı çünkü. Kendisi yalnız protein ile beslenen (!) Ali Bilal Bayrak. Onun fix menüsü ise fındık ceviz ve elmadan oluşuyordu. Cevizler okuldaki bütün materyallerle kırılmayı denendi bu yüzden geri kalan okul hayatımıza eksik devam ettik. Belki bazı şeyler böyle eksikliklerle ilerlerleyebilirdi ama kahve eksikliğinde yaşayamayacağını düşündüğümüz bir arkadaşımıza sahiptik: Berivan. Her günün belirli saatlerinde yavaş adımlarla kahve bardağı ile birlikte girerdi sınıfa. O yavaş adımların aynısını hep birlikte, özlemin ilk ortaya çıktığı mezuniyet gününde attık: Başımızda kepler ile birlikte..
12/C
Hazırlayanlar: Burak Taşçı, Selim Bahar, Barış Kaya