Zespół ogona końskiego

Описание: Ten zespół końskiego ogona najczęściej dotyka starsze psy. Rdzeń kręgowy, będący w kanale kręgowym otoczonym właśnie przez kręgosłup, kończy się na poziomie kręgów lędźwiowych. Jednak nie kończy się nagle, ale rozchodzi się pod postacią miotełki z nerwów. Biegną one wzdłuż kanału kręgowego, ale i wychodzą bokami, przez tzw. otwory międzykręgowe. Nerwy, które są na końcu rdzenia kręgowego odpowiadają u psów za unerwienie kończyn, pęcherza moczowego, końcowego odcinka prostnicy oraz właśnie ogona. U psów starszych, zwłaszcza dużych ras, dochodzi do zmian zwyrodnieniowo-zapalnych, które pojawiają się najczęściej w obrębie ostatnich kręgów lędźwiowych oraz kości krzyżowej, którą tworzą kręgi krzyżowe. Te zmiany powodują stopniowy ucisk na nerwy, wychodzące przez otwory międzykręgowe. Ten ucisk z kolei, wpływa na neurologiczne niedobory w obrębie unerwienia tylnych kończyn, dalej - końcowego odcinka prostnicy, odbytnicy oraz pęcherza. W związku z tym u psów pojawiają się problemy z poruszaniem się – na początku zaczynają nieprawidłowo stawiać tylne kończyny, tzn. „zamiatają nimi”. Objawami bardzo charakterystycznymi dla zespołu końskiego ogona jest również zdzieranie się pazurków w tylnych kończynach, a także problemy z defekacją oraz oddawaniem moczu. Te objawy ostatnie wynikają z bólu – pies przecież nie może przyjąć odpowiedniej pozycji do defekacji i do mikcji – a także z zaburzeń unerwienia zwieracza w pęcherzu moczowym i zwieraczy. Te problemy dotyczą starszych psów. W tym przypadku najważniejsza jest prawidłowa diagnoza, której zadaniem jest wykluczenie innych chorób w tym odcinku kręgosłupa, tj. nowotwory, zmiany zapalne w obrębie rdzenia kręgowego, a także dysplazję. Jeśli pies, jako szczeniak nie miał wcześniej zdiagnozowanej dysplazji, a obecnie ma takie objawy, to trzeba rozróżnić te dwa schorzenia. Taka diagnoza polega przede wszystkim na badaniu klinicznym, stwierdzeniu niedoborów neurologicznych w kończynach, sprawdzeniu czucia głębokiego – to wszystko robi się podczas wizyty u lekarza. Niezbędne jest również wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej.

lek. wet. Magdalena Ziółek – weterynarz, specjalista radiolog. Lecznica weterynaryjna Teodor

Więcej na www.portalzdrowiapsaikota.pl