Rojeke fitarê li Komeleya Kurdîgehê

Описание: Sifreya Sebrê: Ji Rojiyê Ber bi Ronahiya Fitarê ve
​Gava ku roj hildikeve û tîrêjên xwe yên zêrîn li ser banên xaniyan belav dike, serdemeke nû ya sebrê dest pê dike. Rojî, tenê dûrketina ji nan û avê nîne; ew sekinandina leza jiyanê ye da ku mirov dengê dilê xwe û derdê yê li ber destê xwe bibistê.
​Sebra ku Giyan Paqij Dike
​Rojî, dibistanek e ku dersa herî mezin a wê "şikir" e. Mirovekî ku di tîna nîvro de li ber xwe dide, di rastiyê de fêrî rûmeta pariya nan dibe. Ew sebra ku ji sibê heta êvarê di laş de dibe mêvan, kîna di dil de dişo û hovîtiya nefse dişkîne. Di wan saetên bêdeng de, mirov ji qelebalixa dinyayê dûr dikeve û berê xwe dide kûrahiya hebûna xwe.
​Kêliya Herî Şîrîn: Dengê Bangê
​Dema ku roj hêdî hêdî ber bi ava ve diçe û sî dirêj dibin, li her malê amadekariyeke bêdeng û bi heyecan heye. Bêhna nanê germ, dengê kevçiyan û çavên ku li benda asoyê ne... Ew kêliya ku dengê "Allahû Ekber" li ser minareyên bajêr bilind dibe, mîna dermanê hemû westiyan e.
​Fitar, ne tenê tije kirina zik e; ew xelata sebrê ye. Kêliya ku ava sar di qirikê re diçe, mirov hîs dike ku jiyan ji nû ve di rehên wî de diherike.
​Sifreya Parvekirinê
​Taybetmendiya herî bedew a fitarê, kom bûn e. Sifre gava ku bi dost, malbat û hevalan re tê parvekirin, dibe sifreya bihuştê. Parvekirina tasek şorbê an jî pariya nan, remza biratiyê ye. Di wê kêliyê de ne feqîrî dimîne, ne dewlemendî; tenê wekheviya li ser sifreya Xwedê heye.
​Rojî û fitar, her sal tên da ku ji me re bibêjin: "Piştî her zehmetiyekê, hêsaniyek heye." Heta ku ew dua û şahiyên fitarê hebin, wê dilên me her tim bi hev re germ bimînin.