Πολυμέρης Φώτης (Άσ' τα τα μαλλάκια σου) 1950

Описание: διεύθυνση www.aigaio-tv.gr Ο λατρεμένος ο αξέχαστος Φώτης Πολύμέρης...Tι να πρωτοπεί και τι να πρωτοθαυμάσει κανείς απ αυτόν τον άνθρωπο,Την ανεπανάληπτη φωνή του, την φανταστική εκφραστική ερμηνεία του,την πραότητα του, την αρχοντιά του ,την ευγενική ψυχή του τι απ όλα????? ΌΛΑ. Έφυγε ένας Κύριος μια ευγενική ψυχή...καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας τα τραγούδια σου θα με συντροφεύουν μέχρι να βρεθούμε και πάλι μαζί...
. Πολυμέρης Φώτης (Άσ' τα τα μαλλάκια σου) 1950
Συνθέτης: Σουγιούλ Μιχάλης,Στιχουργός: Σακελλάριος Αλέκος, Γιαννακόπουλος Χρήστος.Από την μουσική συλλογή του Ν.Σδρέγα.
Σημειώσεις: Γράφτηκε γιά την Άννα Καλουτά. Βαλσάκι από την μεγάλη επιτυχία της Φίνος Φιλμ "Εκείνες που δεν πρέπει ν'αγαπούν" με τους Άννα Καλουτά, Αλ. Αλεξανδράκη, Σμαρούλα Γιούλη και Γιάννη Γκιωνάκη. Το τραγουδούσε ο Αλέκος Αλεξανδράκης με τη φωνή του Φώτη Πολυμέρη. Αναφέρεται στο "Χόλλυγουντ Τραγούδι" 1 Φεβ 1951...Τα στοιχεία και οι στίχοι είναι από το αρχείο του αγαπητού μου φίλου κύριου Πάνου Μαυραγάνη captain-posi.blogspot.com τον οποίο ευχαριστώ ιδιαίτερα για την πάντα με προθυμία πολύτιμη βοήθειά του, και την προσφορά του στο ελαφρό τραγούδι...Νίκος Σδρέγας.

Άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα
άστα ν'ανεμίζουνε στην τρελλή νοτιά.
Τώρα που τα νειάτα σου είν' ολανθισμένα
άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα.
Την γαλάζια θάλασσα κύττα την πλατειά
κι άστα ν'ανεμίζουνε στην τρελλή νοτιά

Άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα
άστα ν'ανεμίζουνε στην τρελλή νοτιά

Θά'ρθη αλλοίμονο καιρός, άκουσε και μένα
που δε θα 'χης κόκκινα χείλη σαν φωτιά
θα 'χης τότε τα μαλλιά καλοχτενισμένα
θα 'ρθη αλλοίμονο καιρός, άκουσε και μένα
που θα σβύση η λάμψη αυτή που 'χεις στη ματιά
και δε θα 'χης κόκκινα χείλη σαν φωτιά
Αστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα
άστα ν'ανεμίζουνε στην τρελλή νοτιά

Είσαι τώρα η άνοιξι θα 'ρθη καλοκαίρι
κι ύστερα φθινόπωρο θά'ρθη σκυθρωπό,
στον τρελλό το δρόμο σου πάρε με απ' το χέρι
Είσαι τώρα η άνοιξι θά'ρθη καλοκαίρι
κι ύστερα φθινόπωρο θά'ρθη σκυθρωπό,
θα σου πουν χίλιες φορές χίλια σ'αγαπώ
κι ύστερα φθινόπωρο θά'ρθη σκυθρωπό