Aπόψε Αυτοσχεδιάζουμε.

Описание: Από το έργο του Λουίτζι Πιραντέλο''Απόψε αυτοσχεδιάζουμε'',το οποίο ανέβηκε στη σκηνή( 1962 ),απο τον θίασο - ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΥΡΑΤ -ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
Στην παράσταση ακουγόταν τρία(πασίγνωστα) τραγούδια σε Στίχους και Μουσική του Μ.ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ . «Ο ταχυδρόμος πέθανε», «Το μαντολίνο», «Η πέτρα» - τα δύο πρώτα με τη φωνή της Ζωής Φυτούση, το τρίτο με της Βούλας Ζουμπουλάκη, συμπρωταγωνίστριες αμφότερες στην παράσταση, μαζί με τον Μυράτ και τους (ας μην αρκεστούμε στο κ.ά.): Γιάννη Αργύρη, Αλίκη Ζωγράφου, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, Ελένη Σταυροπούλου, Μαρία Κωνσταντάρου, Βύρωνα Πάλλη, Βάσο Ανδρονίδη, Κώστα Μανιουδάκη, Θανάση Μυλωνά, Δημήτρη Μπισλάνη, Αναστάσιο Λαμπράκο, Χρήστο Ντούμα, Δημήτρη Φωτιάδη, Χρήστο Βαρδίκο, Μαρία Σακκά, Μαρίνα Σαρφάτη, Μαίρη Γαμβρέλη. Χορεύτριες, Αννα Κρανίδου, Μαρία Πεφάνη, Πέπη Λημνιού. Η μετάφραση και η σκηνοθεσία του ίδιου του Μυράτ, σκηνικά - κοστούμια Δημήτρης Μυταράς (τόσοι πολλοί και εκλεκτοί σε μια παράσταση).

Pirandello Luigi.
Τον ονόμασαν: «Φρόιντ» της πεζογραφίας και δραματουργίας, που εισήγαγε τη διερεύνηση του «είναι» και «φαίνεσθαι» της ανθρώπινης ύπαρξης κυρίως, αλλά και της κοινωνίας. Τα θεατρικά του έργα εμπνέονται συχνά από την υπόθεση των διηγημάτων του. Αναπτύσσουνε κυρίως το διχασμό της ανθρώπινης προσωπικότητας, το αδύνατο της αντίληψης, του πραγματικού εγώ. Tο θέατρό του χαρακτηρίστηκε σα 'Θέατρο του καθρέφτη'. Όλο το έργο του είναι διαποτισμένο από την αρχή του "Ετσι Είναι, Αν Έτσι Νομίζετε". Πρέσβευε πως η αλήθεια είναι υποκειμενική ή καλύτερα, ότι δεν υπάρχει.

Σε συνάντησή του με τον ποιητή Κώστα Ουράνη, δήλωσε πως είχεν ελληνική καταγωγή, ότι το οικογενειακό του όνομα ήταν Πυράγγελος κι ύστερα από φωνητική παραφθορά γίνηκε Πιραντέλο. Είχε πει ακόμη:
«Την Ελλάδα τη φέρω μέσα μου. Αυτής το πνεύμα φωτίζει τη σκέψη μου και παρηγορεί τη ψυχή μου...»
Ως απόδειξη της ελληνικότητάς του, ανέφερε ότι το σημαντικώτερο από τα έργα του, το "Έξι Πρόσωπα Ζητούνε Συγγραφέα" το συνέλαβε ως αρχαία τραγωδία.
«Έβαλα σ' αυτό το χορό, που γεννήθηκε, καθώς ξέρετε, στη Σικελία με τον Στησίχορο. Ο χορός στο έργο μου, είναι οι ηθοποιοί. Κορυφαίος του χορού είναι διευθυντής του θεάτρου και τα έξι πρόσωπα είναι τα πρόσωπα της τραγωδίας...»