Modernistyczne osiedle Pruitt-Igoe w St. Louis

Описание: Modernistyczne osiedle Pruitt-Igoe w St. Louis.
Studium przypadku przejścia od zrealizowanej utopii do krytycznej dystopii oraz aktualny stan dyskursu

Współczesne badania utopii modernistycznych zakładają, że zawierały one wiele błędnych założeń, które przez krytyczne dystopie zostały ujawnione a problemy skierowane na drogi ich rozwiązania. Ten heglowski schemat epokowych tez, antytez i syntez, jakkolwiek w wielu swych składnikach logicznie i historycznie poprawny, jest obecnie uzupełniany przez badanie zjawisk marginalnych, który tworzą zasoby poznawcze sytuujące się obok głównych reguł epistemicznych. Wraz z upływem czasu powiększający się zbiór studiów nad sytuacjami pobocznymi osłabia znaczenie zasad czysto logicznych i wraz z osiągnięciami głównych nurtów poznawczych współtworzy wiedzę zróżnicowaną i bardziej adekwatną dla potrzeb odnowienia podstaw wspólnot państwowych i przyjęcia nowych formuł demokracji.
Przykładem drogi poznawczej od utopii, przez jej krytykę, aż do uwzględnienia heterogeniczności wszelkiej wiedzy jest historia badań nad osiedlem Pruitt-Igoe w St. Louis w amerykańskim stanie Missouri. Osiedle opisane zostało w bardzo licznych badaniach, których długi cykl rozpoczęły artykułów wysoko oceniające to osiągnięcie urbanistyczne. Kolejnym etapem były charakterystyki mankamentów kompleksu budowlanego aż do jego potępienia i wskazania jako przykładu klęski utopii modernistycznych zogniskowanych w postulatach "Kart Ateńskiej". Bardziej szczegółowe dociekania doprowadziły do odkrycia, iż modernistyczne zalecenia nie były powodem upadku osiedla i nie przyczyniły się do konieczności jego wyburzenia w roku 1972. Najważniejszym przejawem tego okresu była praca doktorska Katharine Grace Bristol "Beyond the Pruitt-Igoe Myth: The Development of American High-Rise Public Housing, 1850-1970" obroniona w roku 1991 w The College of Environmental Design (CED) w Berkeley. Stała się ona następnie podstawą artykułu "The Pruitt-Igoe Myth" opublikowanego w tym samym roku w czasopiśmie "Journal of Architectural Education". Artykuł ten okazał się przełomowy dla dalszych dociekań i otworzył drogę do drobiazgowych badań nad pomijanymi wcześniej aspektami funkcjonowania najsłynniejszego modernistycznego osiedla na świecie.