System gwiezdny najbliżej Ziemi

Описание: Link do filmu:    • Najbardziej odpowiednia obca planeta dla ż...  

Czy we wszechświecie istnieje planeta podobna do Ziemi? Podobnie jak wiele innych osób, prawdopodobnie zadałeś już sobie to pytanie. Od kilku dekad astronomowie spoglądają poza Układ Słoneczny i próbują znaleźć odpowiedzi na to pytanie w innych układach gwiezdnych. K2-18 jest jednym z najbardziej interesujących systemów gwiezdnych dla astrofizyków poszukujących życia pozaziemskiego.



Przypominamy, że filmy są publikowane we WRZESIEŃ o 6:00 PM.


-------------------------

K2 18b, najbardziej obiecująca egzoplaneta:
Układ gwiezdny K2-18 jest domem dla co najmniej dwóch egzoplanet, K2-18 b i K2-18 c, które krążą wokół gwiazdy K2-18. Obie są bardziej masywne niż Ziemia: są to skaliste superziemskie planety o masie 7 i 8,6 razy większej niż masa Ziemi.
Najbliższą planetą gwiazdy K2-18 jest K2-18 c. Ta gorąca super-Ziemia została odkryta w 2017 roku i potwierdzona w 2018 roku. To właśnie badając K2-18 b, która została odkryta wcześniej w 2015 roku dzięki amerykańskiemu satelicie Kepler, naukowcy zauważyli sygnał K2-18 c i byli w stanie odkryć tę egzoplanetę.
K2-18 b jest rzeczywiście tą, która najbardziej interesuje astronomów. Jest ona najbardziej oddalona od gwiazdy K2-18. Jej masa wynosi od 6 do 10 mas Ziemi, a promień jest 2,3 razy większy niż promień naszej planety. Jej okres orbitalny wynosi 33 dni, a temperatura równowagi około -23°C, co jest bardzo zbliżone do temperatury równowagi Ziemi wynoszącej -18°C. Dla przypomnienia, temperatura równowagi planety to teoretyczna temperatura jej powierzchni przy braku atmosfery. Astronomowie uważają, że K2-18 b ma wszystkie cechy, aby posiadać ciekłą wodę na swojej powierzchni, co uczyniłoby ją zdatną do zamieszkania.
Jej gęstość wydaje się jednak zbyt niska, by mogła być planetą skalistą. Albo K2-18b jest planetą skalistą z ciekłą wodą na powierzchni, albo jest planetą pokrytą grubą warstwą lodu. Innymi słowy, jest to skalista super-Ziemia otoczona niewielką gazową otoczką lub gazowy mini-Neptun składający się głównie z wody i pokryty lodem. W każdym razie K2-18 b składa się w dużej mierze z tak zwanych lotnych składników, które tworzą płynną otoczkę, z pierwiastkami takimi jak wodór molekularny, hel lub woda. Jak to często bywa w obserwacji Wszechświata, nic nie jest jeszcze pewne! Te dwie hipotezy są prawdziwe i tylko obserwacje teleskopu Jamesa Webba mogą powiedzieć nam więcej.
Rzeczywiście, teleskop jest w stanie analizować atmosferę egzoplanet, co udowodnił w przypadku egzoplanety Wasp 39-b. Przypominam, że James Webb wykazał obecność CO2 w atmosferze Wasp 39-b, gorącej gazowej planety znajdującej się w odległości 700 lat świetlnych w konstelacji Panny. Zasada jest dość prosta: gdy egzoplaneta przejdzie przed swoją gwiazdą, światło z gwiazdy przejdzie przez jej atmosferę. Naukowcy będą wtedy mogli zbadać widmo światła, w szczególności linie absorpcyjne, które są rodzajem dziur spowodowanych przez gazy, przez które światło przeszło, zanim do nas dotarło. Każdy gaz ma swoje własne linie absorpcyjne. Badając widmo światła z K2-18 przechodzącego przez atmosferę K2-18 b, astrofizycy będą w stanie określić, które gazy są obecne i w jakich proporcjach w atmosferze tej egzoplanety.



-------------------------