Wolna grupa Bukowina - Chodzą ulicami ludzie - Kraina Łagodności VOL 1 - - POEZJA ŚPIEWANA

Описание: Kraina Łagodności – tytuł cyklicznego programu telewizyjnego emitowanego w TVP 1 w latach 1995–1996 oraz serii płytowej, od których wzięła się nazwa nurtu muzycznego określającego wykonawców z kręgu piosenki: literackiej, autorskiej, turystycznej, poezji śpiewanej. Nazwa zaczerpnięta z piosenki Wojtka Belona „Pieśń łagodnych”:

Grupa powstała w 1970 roku w Busku-Zdroju. Założył ją Wojtek Belon, uczeń miejscowego LO, który do współpracy zaprosił szkolną koleżankę Grażynę Kulawik i kilku innych uczniów. W czasach buskich Odkrycie i opisanie Bukowiny było pierwszym programem przez niego napisanym. Od niego też wzięła swój początek Wolna Grupa Bukowina.

Była to grupa wędrowna, która szła Sudetami – od Kotliny Kłodzkiej po Świeradów i tak znalazła się w Szklarskiej Porębie. W jej skład wchodzili wówczas: Wojtek Belon (ówczesny maturzysta), Grażyna Kulawik, Małgorzata Belon, Ryszard Dygdoń, Andrzej Rędziński[potrzebny przypis]. Na przełomie lipca i sierpnia 1971 roku, bodajże jako duet G. Kulawik i W. Belon, zadebiutowała tam na deskach IV Ogólnopolskiej Turystycznej Giełdy Piosenki Studenckiej i piosenką Ponidzie wywalczyła jedną z głównych nagród[5].

Kilka miesięcy po tym wydarzeniu trzon zespołu stanowili: Wojciech Belon, Grażyna Kulawik i Wojciech Jarociński (od 1972), a kilka lat później także Wacław Juszczyszyn[4][9].


#bukowina #poezja #muzyka #leśmian #wiersze #wiersz #music #flowers #koncert #anglistyka #poland #poetry #studytime #poezjawspółczesna #polska #licencjat #art #warszawa #filologiaangielska #cytaty #concert #studygrampl #love #poem #sztuka #warsaw #bathesis #myśli #poeta #rock

Poezja śpiewana to gatunek artystyczny, który łączy w sobie elementy poezji i muzyki. Jest to forma artystyczna, w której poezja jest śpiewana przy akompaniamencie instrumentalnym. Poezja śpiewana może być wykonywana przez solistów lub zespoły muzyczne.

Gatunek ten powstał w latach 60. XX wieku i był szczególnie popularny w Polsce. Poezja śpiewana była formą wyrazu artystów związanych z ruchem studenckim, a jej teksty dotyczyły często problemów społecznych i politycznych. Z czasem, poezja śpiewana stała się bardziej zróżnicowana, a jej teksty często dotyczyły miłości, przyrody, a także problemów codziennych.

Poezja śpiewana charakteryzuje się prostotą i melodyjnością, a jej teksty są często łatwe do zapamiętania. Oparta jest na prostych formach poetyckich, takich jak zwrotka lub refren, co sprawia, że jest łatwiejsza do opanowania przez słuchaczy. W tekstach piosenek często pojawiają się metafory, parafrazy i porównania, co dodaje im dodatkowego wymiaru artystycznego.

Poezja śpiewana często pełni funkcję artystyczną i społeczną jednocześnie, ponieważ porusza tematy istotne dla społeczeństwa, a jednocześnie prezentuje je w atrakcyjnej i przystępnej formie. Gatunek ten stanowi także cenny element dziedzictwa kulturowego Polski, a wiele utworów z tego gatunku do dziś cieszy się popularnością i jest wykonywanych przez różnych artystów.