"Cień nad wodą"

Описание: Kiedy zapada zmrok nad cichym miastem,
Słyszę kroki, choć nie widzę twarzy.
Na mokrym szkle drży samotny blask,
Jakby noc coś chciała mi pokazać.
Stoję sam na brzegu świata,
Między tym, co było, a co trwa.
W pustym kieliszku tańczy wiatr —
Kruchy jak ostatni ślad.
Cień nad wodą woła mnie,
Prowadzi tam, gdzie kończy się sen.
Choć zabiera mi każdy dzień —
Idę dalej, nie boję się.
Cień nad wodą niesie mnie,
Przez ciszę, która rani jak szkło.
Nawet jeśli zgubię się —
Znajdę drogę, pójdę w nią.
Pod koniec dnia widzę tylko ślad —
Nie imię, nie twarz, tylko wspomnienie.
Cichy szept spływa z nieba gdzieś,
Mówi: „idź dalej — jeszcze nie toniesz”.
Lampy gasną, miasto śpi,
A ja wciąż stoję pośród cieni.
Między nocą a nowym dniem
Szukam światła w ciemnej ziemi.
Cień nad wodą woła mnie,
Prowadzi tam, gdzie kończy się sen.
Choć zabiera mi każdy dzień —
Idę dalej, nie boję się.
Cień nad wodą niesie mnie,
Przez ciszę, która rani jak szkło.
Nawet jeśli zgubię się —
Znajdę drogę, pójdę w nią.
Między światłem a nocą stoję sam,
Ale czuję — ktoś prowadzi mnie tam.
Jeden krok przez zimny mrok —
I wschodzi świt nad moją drogą.
Cień nad wodą woła mnie,
Prowadzi tam, gdzie kończy się sen.
Choć zabiera mi każdy dzień —
Idę dalej, nie boję się.
Cień nad wodą niesie mnie,
Przez ciszę, która rani jak szkło.
Nawet jeśli zgubię się —
Znajdę drogę, pójdę w nią.
Uuu… aaa… uuu…
Cień nad wodą…
Uuu… aaa… uuu…
Idę dalej…