İnsan ve Doğal Afetler | Tevhid Dergisi 106. Sayı Sesli Makale | Halis Bayancuk Hoca

Описание: İnsan ve Doğal Afetler | Tevhid Dergisi 106. Sayı Sesli Makale | Halis Bayancuk Hoca

Yazının tamamına ve diğer yazarların yazılarına erişmek için:
https://tevhiddergisi.org/makaleler/i...

Allah’ın adıyla.

Allah’a hamd, Resûl’üne salât ve selam olsun.

Es-Selamu Aleykum ve Rahmetullahi ve Berakatuhu,

Allah (cc) her birinize af ve afiyet ihsan eylesin. Sizleri maddi ve manevi hastalıklardan, doğal afetlerden ve kulluk afetlerinden korusun.

Bu ayki yazımı kaleme alırken Türkiye’nin ve dünyanın birçok yerinde yangınlar başlamıştı. Umuyorum Dergimiz çıkana kadar tüm yangınlar söndürülmüş olur ve mustazaf insanlar en az kayıpla bu yangını atlatır. Kevnî bir hadise olarak yangın, Yüce Allah’ın ayetlerinden bir ayettir. Her ayet gibi hatırlatıcı, ibretlik vesikası ve öğreticidir. Bu yangının bana hatırlattıklarına dair şunları söyleyebilirim:

İnsanoğlunun başına gelen her musibet, denizde ve karada görülen her fesad/bozgunculuk, insanın eliyle kazandığı günahların eseridir:

“Başınıza gelen her musibet, ellerinizle kazandığınız (günahlar) sebebiyledir. Hem (Allah) çoğunu da affeder.”[1]

“İnsanların elleriyle kazandıkları (günahlar) sebebiyle, karada ve denizde bozgunculuk baş gösterdi. Belki (İslam’a) dönerler diye (Allah), yaptıklarının (cezasının) bir kısmını onlara tattırmaktadır.”[2]

İnsanı ve tabiatı yaratan Allah (cc), hem insan için hem tabiat için bir kulluk yasası belirlemiştir. İnsan kendi için vazedilen yasaya (şeriata) uyduğunda tabiat da kendi için vazedilen yasaya eksiksiz bir şekilde uyar. İnsan ile tabiatın uyumu topluma huzur ve refah getirir:

“Şayet o beldenin halkı iman etmiş ve (Allah’tan) korkup sakınmış olsaydı, göğün ve yerin bereket (kapılarını) onlara açardık. Fakat yalanladılar. Biz de onları işledikleri (günahlara) karşılık (azapla) yakalayıverdik.”[3]

İnsan, kendisi için vazedilen yasayı çiğnediğinde tabiat da Allah’ın dilemesiyle kendi için belirlenen yasanın dışına çıkar; düzen bozulur, denge sarsılır. Zira doğa, kendisi gibi “subhanallahi ve bihamdihi” diyen[4] ve Allah’a (cc) teslim olan insanlar istemektedir.[5] İnsan, Allah’ı hamd ile tesbih edip O’na teslim olmadığında doğa Allah’ın izni ve dilemesiyle felaket kusmaktadır. Allah’ı eksiklerden tenzih edip O’nu övmenin ilk ve en önemli adımı, O’nun şeriatına dönmek ve O’nun yasalarına boyun eğmektir. Aksi hâlde, “Allah’ın varlığına, birliğine, her şeyi en iyi bilenin O olduğuna ve O’nun hüküm kitabı olarak indirdiği Kur’ân’a inanıyorum.” diyen, sonra gidip beşerî yasalarla hükmeden/hükmettiren insan, bilsin veya bilmesin, Allah’a eksiklik izafe edip O’na hakaret etmektedir. İnsan, tevhid üzere Allah’a (cc) teslim olmadığında doğa, insanı kabul etmez; insana/topluma bir düşman gibi felaket yağdırır. Buna mukabil, insan da tevhid üzere olmadığında kendisi dışındaki varlıklarla hastalıklı bir ilişki kurar. Varlığın, Allah’ın mülkü olduğunu unutur. Varlığa hükmetmek ve onu ele geçirmek ister. Tüm varlığın, zincirin halkaları gibi birbirine bağlı olduğunu, insanın israf ve aşırılığının varlığa yıkım olarak döndüğünü unutur. Örneğin, varlığın bir ritmi vardır. Toprak bir defa mahsul verir, inekten belli miktar süt sağabiliriz, tavuk günde bir defa yumurtlar. İnsan “daha fazla, daha fazla” dedikçe toprağın, ineğin, tavuğun… ayarını/fıtratını bozar. Evet, ışığı açıp kapayarak ve antibiyotikli yemlerle tavuğu aldatabilir, günde iki defa yumurta alabilirsiniz. Ancak o yumurtayla beslenen insanı canavarlaştırır, toplumun başına bela edersiniz. İşte o yumurtayla beslenen insan ideolojik saiklerle, tatil köyü kurmak için, çilingir sofrası keyfi için, sorumsuzca yaşadığından orman yakar… İnsan tevhid inancından uzaklaştığında fıtrattan uzaklaşır. Kendi fıtratına yabancılaşan insan, varlığın fıtratına da yabancılaşır ve özellikle bu yabancılaşma her zaman felaketle sonuçlanır.
...

#doğalafet #afet #yangın #orman #allah #makale #uhud #makale #HalisBayancuk #EbuHanzala #TevhidDergisi #SesliMakale