Εμπαθής & Ξίφης - Κυνός αποδεδειγμένο

Описание: Ενόργανο | [Κύνας=Σκύλος]
Χαμηλά φωνητικά: Ξανθούλα
Στίχοι:

Ρ Ε Φ Ρ Ε Ν
Συχνά ξαπλώνω στη γη μου...
Παρέα με το σκυλί μου...
Κι εκεί δε ξέρω αν μου λείπεις...
ή αν θέλω να φύγεις αν πίσω γυρίσεις...
Μετρώ ποιοι μείναν κοντά μου...
Που ν' αγαπάν τα στραβά μου...
Και έχω πάλι μπροστά μου,
το ίδιο σκυλί που γυρεύει την αγκαλιά μου...
Έχουν περάσει δυο μήνες...
Κι ελάττωσα τις ευθύνες...
Ξεχνώντας ζω μα είναι μνήμες,
που με σημαδεύουν στη κλίνη τις νύχτες...
Παρ' όλα αυτά το παλεύω...
Βρίσκω ένα λόγο ν' αντέχω...
Εσύ στα δύσκολα χάθηκες,
μα εγώ για αδιάφορα θέματα τρέχω...

Εμπαθής
Είμαι απάνω στο κονάκι, στο βουνό, παρέα με τους κύνες μου, διδάσκομαι τη λέξη "Αγαπώ"!
Δε ξέρω αν μου λείπεις, ξέρω ακόμα πως πονώ και πως φιλιώνω νύχτα-μέρα με το αίσθημα αυτό.
Το χάραμα ξυπνώ και δε δουλεύω, γιατρεύω τις πληγές τώρα που έχω πάν' στο σώμα.
Παρ' όλα αυτά το 'χω στο αίμα μου το ξες, αγάλι-αγάλι να σκαλίζω, να φροντίζω, να ποτίζω τσ' γης το χώμα.
Βαρύ χειμώνα έχω περάσει, δικαιολογώ όσους μ' έχουνε ξεχάσει, δεν ήμουν ποτέ σε φάση...
Να διατηρώ επικοινωνία, σαν τ' άγρια θηρία στο φευγιό, σε ανηφόρα ή τρικυμία!
Τώρα ηρεμία και γαλήνη, διαβάζοντας το σούρουπο "Ομήρου Οδύσσεια" πάνω στη κλίνη.
Κι εκεί που ο Θεός κλείνει τα φώτα, κλείνω κι εγώ τα μάθια μου κι εσύ ξανά την πόρτα...

Ξίφης
Όπως πρώτα, το κάνουμε μ' αγάπη, το κάνουμε ταπεινά κι από παιδιά έχουμε διαλέξει αυτό το.
Μονοπάτι, απόδειξη τα χρόνια που έχουμε πάνω στην πλάτη, το κάθε μας κομμάτι είναι.
Δύναμη ψυχής, κι αυτό γιατρεύει τις πληγές, τώρα κοντά στα 32 κι είμαι ευγνώμων για τη κάθε μου ημέρα.
Που ξυπνώ και είμαι εδώ για να σου δίνω ό,τι πιο ειλικρινές, γεμίσαμε στιγμές, ωραίες!
Κι άλλοτε θλιβερές, είναι οι αναμνήσεις ανεξίτηλες μπογιές, που δε θα ξεθωριάσουν.
Όσα χρόνια κι αν περάσουν, με τα χρόνια οι συνήθειες αλλάζουν, κάνουμε όσα μας εκφράζουν.
Και οι πράξεις μας χαράζουν την πορεία, δεν είναι όλα μία ευθεία, μέσα στην αγάπη κρύβεται.
Η ευτυχία! Αποδεδειγμένο...

Ρ Ε Φ Ρ Ε Ν