Diamantina Vrachlioti "Dii Manes" op.53, Award of “Michalis Adamis” Contest, Alternative Stage GNO

Описание: Diamantina Vrachlioti
Dii Manes, Op.53
Award of “Michalis Adamis” Contest
Greek Composers’ Union & Alternative Stage of the Greek National Opera
22-23 May 2024

Διαμαντίνα Βραχλιώτη
Dii Manes, Op.53
Βραβείο του διαγωνισμού σύνθεσης Ηλεκτροακουστικής – Ηλεκτρονικής Mουσικής «Μιχάλης Αδάμης» της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών σε συνεργασία με την Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
22-23 Μαΐου 2024

About:
The composition opens with Invocatio, the Call. The compelling speech of the most powerful spirit among the chthonic deities calls Dii Manes to rally. It is one of those chosen nights of the year on which the gate of the underworld opens. Their massive response to the Call creates a vortex of unsurpassed energy that tears through the inner part of the earth and hurls the lapis manalis that seals the passage to the world of the living. Each spiritual deity mystically enters her earthly abode seeking for her loved ones. Once they meet them and while in deep sleep, they penetrate into their being and infuse vibrations of intoxicating affectionate love. This part of the composition is the Contāctus, the Contact. The work is completed with Regressus, the Return, where Dii Manes are urgently called upon to return to their chthonic abode before the gateway is sealed.

My message:
We often experience loss of our beloved ones in life. But essentially death is another level of energy, a different level of vibration. Their love never leaves us, it flows through us as we are the direct descendants of the divine Source of Love of all.
D.V.

Για το έργο:
To έργο ανοίγει με το Invocatio, το Κάλεσμα. Ο καθηλωτικός λόγος του πιο ισχυρού πνεύματος μεταξύ των χθόνιων θεοτήτων καλεί τα Dii Manes να συσπειρωθούν. Είναι μια από εκείνες τις εκλεκτές νύχτες του έτους κατά την οποία ανοίγει η πύλη του κάτω κόσμου. Η μαζική τους ανταπόκριση στο Κάλεσμα δημιουργεί μια δίνη ανυπέρβλητης ενέργειας σκίζοντας τα εσώψυχα τις γης και η lapis manalis που σφραγίζει τη δίοδο για τον κόσμο των ζωντανών εκσφενδονίζεται. Η κάθε πνευματική θεότητα εισχωρεί μυστικιστικά στη γήινη κατοικία της αναζητώντας τα οικεία της πρόσωπα. Μόλις τα συναντήσουν και ενώ βρίσκονται σε ύπνο βαθύ, διεισδύουν ολοκληρωτικά στην οντότητά τους και για λίγα δευτερόλεπτα διοχετεύουν δονήσεις μεθυστικής στοργικής αγάπης. Το μέρος αυτό είναι το Contāctus, η Επαφή. Το έργο ολοκληρώνεται με το Regressus, την Επιστροφή, όπου οι Dii Manes καλούνται επιτακτικά να επιστρέψουν στη χθόνια κατοικία τους πριν σφραγίσει η πύλη.

Το μήνυμα:
Αγαπημένα μας πρόσωπα φεύγουν συχνά από κοντά μας. Ουσιαστικά όμως ο θάνατος είναι ένα άλλο επίπεδο ενέργειας, ένα διαφορετικό επίπεδο δόνησης. Η αγάπη τους δεν μας εγκαταλείπει ποτέ, ρέει μέσα από εμάς ως άμεσοι απόγονοι της θεϊκής Πηγής Αγάπης των πάντων.
Δ.Β.



More info about the spirits Dii Manes:
In ancient Roman religion Dii Manes are chthonic deities who represent the souls of deceased persons. The name has an inherent sense of goodness [manus=good], so Dii Manes are spirituous powers of loved ones. They belong in general to the category of di Inferi, that is, those who dwell in the underworld. On certain days during the year, they ascend to earth from certain geographical points of ancient Rome through the mundus, a deep pit in the shape of an inverted sky where at its bottom, there was the lapis manalis the gateway to the underworld in the form of a huge rock. These days were sacred [religiosi] and did not fit any earthly regularity. On Roman tombstones the initials [D.M.], an abbreviation that continued to appear even in Christian inscriptions, are often seen.

Περισσότερες πληροφορίες για τα πνεύματα Dii Manes:
Στην αρχαία ρωμαϊκή θρησκεία οι Dii Manes είναι χθόνιες θεότητες οι οποίες αντιπροσωπεύουν ψυχές αποθανόντων οικείων προσώπων [manus (καλό)]. Ανήκουν στην κατηγορία των Di Inferi, εκείνων που κατοικούν στον κάτω κόσμο. Oρισμένες ημέρες του έτους ανεβαίνουν στη γη από συγκεκριμένα γεωγραφικά σημεία της αρχαίας Ρώμης μέσου του mundus, ενός βαθύ λάκκου σε σχήμα ανεστραμμένου ουρανού που οδηγεί στην πύλη του κάτω κόσμου, [lapis manalis]. Oι ημέρες αυτές ήταν ιερές [religiosi] και δεν χωρούσαν καμία γήινη κανονικότητα. Τα αρχικά [D.M.] παρατηρούνται συχνά σε ρωμαϊκές επιτύμβιες στήλες.