"MEÇHUL YOLCU" ŞİİR: HALİT DURUCAN

Описание: Mevsim kış penceremin önündeyim
Gecenin mehtabında karlar yağıyor
Kelebekler misali rüzgârda uçuşuyor
Seyrine doyum olmuyor şu güzelliğin
Düşlerim kelebek meçhule yolcuyum

Bir anda gözlerimi dağlara vurdum
Düşündüm bir an zirvesine çıksam
Yalnızlık dergâhımı zirvesine kursam
Zirvesinde kara fırtınalara karışsam
Düşlerim fırtına meçhule yolcuyum

Tek kişilik dergâhımı rüzgâra açsam
Yalnızlığımın yelkeni rüzgârla dolsa
Sessiz gemi gibi deryalara kavuşsa
Başı dumanlı dağlarım yol vermiyor
Düşlerim derya meçhule yolcuyum

Sobamın dumanı tepemde tütüyor
Demliğim üstünde sabırsızca inliyor
Çaydanlıkta çay demlendim diyor
Sanki sabırsızlığın düdüğünü çalıyor
Düşlerim sabırsız meçhule yolcuyum

Kapım aralığından üfleyen rüzgârlar
Kulağıma melodi yüreğime esenlik
Sessizliğimin sesi yalnızlığımın nefesi
Durmasın esintin susmasın melodin
Düşlerim suskun meçhule yolcuyum

Buz mavisi gökyüzü sakin ve parlak
Yıldızlar neşe içinde birbirini kovalıyor
Mehtap tahtında tek başına parlıyor
Gölgeli yüreklere ayın şavkı düşüyor
Düşlerim gölgeli meçhule yolcuyum

Mehtap ışığıyla yıldızları selamlıyor
Bir bulut gölge etse fırtınalar kopuyor
Tanrımın şu düzenine akıl sır ermiyor
Yıldızlar gökte seremonisini yapıyor
Düşlerim bulutlu meçhule yolcuyum

Tanrı dağın zirvesine sessizce çıksam
İçten selam ile Tanrımı selamlasam
El açıp dua etsem gözyaşımı döksem
Rüzgârlara savrulsa günahlarımı silse
Düşlerim günahlı meçhule yolcuyum

Halit Durucan