Czarny Las – Jak się masz? (singiel)

Описание: 💿 Płyta “Jak się masz?” dostępna z końcem kwietnia 2026 na stronie: https://czarnylasrap.bandcamp.com

🎧 Posłuchaj kawałka w streamie: https://distrokid.com/hyperfollow/cza...

Czarny Las powstał w poczuciu, że stare drzewa wciąż mogą mieć coś do powiedzenia. Utwór “Jak się masz?” jest drugim z czterech singli promujących debiutancki album o tym samym tytule.

“Jak się masz?” to pytanie z pozoru neutralne, a nawet wręcz błahe, zadawane zazwyczaj w miłych okolicznościach. Czasem jednak jego charakter może być inny, mniej trywialny, bo inny jest kontekst. Jest to pytanie, które w obliczu jakiejś katastrofy może brzmieć wręcz głupio. Może też zabrzmieć poważnie, inicjując relację, która poruszy nas do żywego.

Utwór dedykujemy dzieciom, które były zmuszone zbyt wcześnie dorosnąć.

Rap, tekst: frj
Muzyka: Piotr Orzechowski (It Will Pass Quickly/Szybko Minie)
Mix/Master: Mariusz Menes, SeeSound Studio, https://seesoundstudio.com/
Video: Czarny Las przy pomocy Canvy (baza stockowych ujęć i zdjęć).
Ponadto wykorzystaliśmy następujące zdjęcia:

https://unsplash.com/photos/man-weari...
https://unsplash.com/photos/shallow-f...
https://unsplash.com/photos/grayscale...
https://unsplash.com/photos/a-man-in-...
https://unsplash.com/photos/a-man-in-...
https://unsplash.com/photos/woman-wea...
https://unsplash.com/photos/woman-in-...
https://unsplash.com/photos/man-in-bl...


Tekst:

Przyszli nocą.
Tata mówił, że na pewno czekali, aż się ściemni, żeby nie było widać, skąd nadchodzą.
Nie pukali, nie pytali, czy mogą wejść, po prostu wtargnęli.
Mieli takie tłuste oczy i straszne uśmiechy, wymachiwali bronią i krzyczeli.
Widzieliśmy to wszystko przez szczeliny w deskach.
Mama ukryła nas pod podłogą – mnie, małego braciszka i starszą o dwa lata siostrę.
Mama i tata płakali i błagali tych złych ludzi o spokój dla naszego domu.
Nie było spokoju w naszym domu, nie pożegnaliśmy się z rodzicami.
Musieliśmy w tej jednej chwili zapomnieć o płaczu i łzach.
Musieliśmy w tej jednej chwili zapomnieć, gdzie jesteśmy.

Jak się masz?

Inne dzieci już się tak nie boją.
Za każdym razem, kiedy nadlatują drony, paraliżuje mnie.
Myślę wtedy o przyjaciołach, rodzinie, sąsiadach i zwierzętach – tych w schroniskach i tych wolno żyjących.
Teraz myślę o tym, że od dwóch tygodni nie widziałam synogarlic na naszym balkonie.
Inne dzieci też się boją, boją się też ich rodzice, wujkowie, ciotki i dziadkowie.
Boi się nawet pan dozorca, którego żona i córka zginęły w pierwszych dniach wojny.
Dorośli boją się o nas, o to, co przyniesie jutro, o zapasy jedzenia i wody.
Ale kiedy już się nie boją, to trochę się uśmiechają.
Chociaż nie jest im do śmiechu, to chcą w ten sposób odpocząć.
Wiesz, ja chyba już nigdy nie zmrużę oczu.

Jak się masz?

Musieliśmy w tej jednej chwili zapomnieć o płaczu i łzach.
Musieliśmy w tej jednej chwili zapomnieć, gdzie jesteśmy.
Wiesz, ja chyba już nigdy nie zmrużę oczu.
Musieliśmy w tej jednej chwili zapomnieć o płaczu i łzach.
Wiesz, ja chyba już nigdy nie zmrużę oczu.