Praga czeska w zimowym klimacie (30-31.12.1996). Zmiana warty.

Описание: Praga to stolica i największe miasto Czech, położone w zachodniej części kraju, nad Wełtawą. Od 1992 r. zabytkowe centrum miasta znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Ze względu na bogactwo atrakcji należy do najchętniej odwiedzanych miast Europy.

Zabytkowy klasztor norbertanów, na Hradczanach w Pradze, założony w 1140 roku na regule benedyktyńskiej, ufundowany przez księcia Władysława II. Jeszcze w tym samym roku (1140) zmieniono go na klasztor norbertanów, których siedzibą pozostaje (z przerwą w latach 1950–1989) do dziś. Obecne założenie klasztorne reprezentuje styl barokowy z 2. połowy XVII w. i należy do najstarszych budowli romańskich w Europie. Na organach (z 1774), w 1787 grywał W.A. Mozart.

Katedra Świętego Wita – siedziba arcybiskupów praskich i prymasa czeskiego, główny kościół Pragi. Usytuowana jest na wzgórzu zamkowym Hradczany. Jest historycznym kościołem grzebalnym i koronacyjnym królów czeskich, ponad tzw. Złotą Bramą (ozdobioną mozaiką ze sceną Sądu Ostatecznego z XIV w.) przechowywane są insygnia koronacyjne królów czeskich, w tym korona św. Wacława.

Loreta to kompleks barokowych budynków sakralnych usytuowany na Hradczanach, w Pradze. Kamień węgielny pod budowę położono 3 czerwca 1626. Jednym z obiektów należących do skarbu Lorety jest XVII-wieczna, wykonana w Wiedniu monstrancja wysadzana 6222 diamentami. Nie jest już ona wykorzystywana podczas nabożeństw (ostatni raz użyto jej podczas mszy jesienią 1999 roku).

Złota uliczka dawniej nazywała się ulicą Złotniczą, gdyż była prawdopodobnie siedzibą miejscowych złotników – Żydów pracujących dla skarbu, znajdujących w ten sposób schronienie za murami zamku. W domku nr 22 w 1917 roku pisał swoje dzieła Franz Kafka, który to domek "wypożyczał" od swojej siostry Otty, w domku nr 12 u Jiřígo Mařánka zbierali się pisarze i poeci, m.in. Jaroslav Seifert, Vítězslav Nezval (stąd można się dostać na taras gotyckiego muru). Po II wojnie światowej domki przestały służyć jako miejsce zamieszkania – w latach 50. XX w. wysiedlono ostatnich mieszkańców. Obecnie znajdują się w nich oryginalne sklepiki, galerie i wystawy, przyciągające uwagę licznych turystów.

Brama Prochowa to jeden z symboli Pragi. Budowę tej 65 metrowej późnogotyckiej bramy miejskiej rozpoczęto w roku 1475 na zlecenie Władysława II Jagiellończyka. Obecną nazwę zyskała w XVII i XVIII wieku, kiedy to stała się składem prochu.

Ratusz staromiejski w Pradze to dawna siedziba władz miejskich Pragi znajdująca się przy Rynku Staromiejskim. Istniejący dzisiaj budynek ratusza powstawał stopniowo, poczynając od 1338 roku, kiedy to rajcy miejscy Starego Miasta zajęli narożną kamienicę (dzisiaj jest to część ratusza znajdująca się pod wieżą, wśród pozostałości tego domu wymienić można portal w stylu gotyckim). Już wkrótce potem rozpoczęto stawianie wieży ratuszowej, w której przyziemiu utworzono w 1381 roku kaplicę autorstwa Petera Parlera. Praski zegar astronomiczny lub praski Orloj to średniowieczny zegar astronomiczny, znajdujący się na południowej ścianie Ratusza Staromiejskiego. Skonstruowany w 1410 roku przez zegarmistrza Mikołaja z Kadania i matematyka, prof. Jana Sindla, a według legendy ukończył go mistrz Hanusz oślepiony następnie przez władze miasta. Zegar jest jednym z najbardziej znanych zegarów astronomicznych na świecie. Składa się z trzech głównych części: astronomicznej - pokazującej położenie ciał niebieskich, kalendarzowej – z medalionami reprezentującymi miesiące i animacyjnej – z ruchomymi figurkami dwunastu apostołów i wyobrażeniami Śmierci, Turka, Marności i Chciwości.

Kościół Świętego Mikołaja – zabytkowy barokowy kościół stojący przy rynku Starego Miasta w Pradze. Wśród dekoracji wnętrza świątyni szczególnie wyróżniają się freski (z l. 1735-1736) na sklepieniu kopuły przedstawiające św. Mikołaja i św. Benedykta autorstwa bawarskiego malarza Kosmy Damiana Asama oraz wielki żyrandol z 1880, wykonany z kryształów z karkonoskich hut szkła – dar cara Rosji dla ówczesnej świątyni prawosławnej.

Most Karola ma prawie 516 m długości i ok. 9,50 m szerokości. Jego 17 łęków spoczywa na 15 filarach. Jest to najstarszy zachowany most kamienny świata o tej rozpiętości przęseł. Początkowo nazywano go Kamiennym lub Praskim Mostem. Nazwa Most Karola przyjęła się dopiero od mniej więcej 1870. Budowę mostu rozpoczęto w 1357 za panowania cesarza Karola IV.