Trzy niezwykłe zioła (tarczyca bajkalska, vilcacora, kava-kava)

Описание: Miniatury filmów zostały wykonane samodzielnie przez autora niniejszego kanału lub pobrane na zasadzie CC0 (Creative Commons Zero) z domen publicznych i w żaden sposób nie naruszają niczyich praw autorskich.

1. Tarczyca bajkalska
2. Vilcacora
3. Kava kava

Zioła od wielu lat stanowią składnik mieszanek leczniczych oraz suplementów diety. Niektóre zioła są jednocześnie przyprawami i, o ile nie istnieją przeciwwskazania zdrowotne, powinny być często stosowane. Przeciwwskazaniem do stosowania ziół, lub wskazaniem do ograniczenia ich stosowania – pod kontrolą lekarza – jest ciąża, okres karmienia piersią i okres niemowlęcy. Składnikami biologicznie czynnymi ziół są alkaloidy, garbniki, antocyjany, glikozydy, kumaryny, związki terpenowe i olejki eteryczne. Zioła mogą wykazywać działanie przeciwzapalne, bakteriostatyczne, fungistatyczne, uspokajające, przeciwlękowe, spazmolityczne, obniżające lub podwyższające ciśnienie tętnicze krwi, przeciwbiegunkowe lub zapierające, przeciwalergiczne, przeciwwymiotne, przeciwgorączkowe, napotne, przeciwkaszlowe lub drażniące. Szeroko rozpatrywany jest wpływ ziół na hamowanie rozwoju nowotworów, czyli tak zwane działanie antykancerogenne lub antyproliferacyjne. Często wiele składników rożnych ziół wykazuje działanie synergiczne lub uzupełniające, stąd prawidłowym postępowaniem jest tworzenie mieszanek ziołowych. Niektóre zioła działają antagonistycznie, czasami obserwuje się antagonistyczne działanie niektórych składników w tych samych ziołach, lub różne działanie w zależności od dawki.

Poza niektórymi wyjątkami, stosowanie ziół w leczeniu przewlekłych schorzeń powinno odbywać się pod kontrolą lekarza lub zielarza. Nie powinniśmy odstawiać na własną rękę leków przepisanych przez lekarza, żeby podjąć kurację ziołami – wskazane jest w tym przypadku rozpoczęcie leczenia uzupełniającego lub po skończonej kuracji lekami konwencjonalnymi. Warto pamiętać, że niektóre interakcje pomiędzy ziołami i lekami konwencjonalnymi mogą wywierać silny antagonizm lub synergizm w działaniu.

Piśmiennictwo:
1. Newall, C. A.; Anderson, L. A. and Phillipson, J. D. The Pharmaceutical Press, London, 1996, 1-296.
2. Wills, R. B. H.; Bone, K. and Morgan, M. Nutrition Research Reviews 13, 47-77, 2001, Journal of the American Medical Association.
3. Pietta, P. and Pietta, A. Richiutto, Bussolengo, 1998, 1-510:2.