Robot ve Kız - Anlatamıyorum

Описание: Dünya yıkılmış, Şehir susmuş, Bir kız ve bir robot yalnız.
Belki aşk. Belki umut. Belki sadece birbirine tutunma ihtiyacı.
Şiir: Orhan Veli "Anlatamıyorum"

Ağlasam sesimi duyar mı,
Mısralarımda yankılanır mı?
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
Gece çöktüğünde, yalnız kalınca,
Bu şehri düşünür müsünüz benimle?

Bilmezdim şarkıların nasıl güzel,
Ya da kelimeler kifayetsiz;
Bu derde düşmeden önce,
Her şey belki mümkün.
Yüreğimde bir acı var ki sormayın,
Anlatmak isterim, ama kelimeler yok.

Bir yer var, biliyorum,
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Fakat anlatamıyorum.
Gecenin sessizliğinde, rüzgarı hissediyorum,
Ama yine de kimseciklere dokunamıyorum.

Bu sessizlik içinde,
Yankısı kaybolur seslerin;
Kalbimde saklı kalan,
Sözleri duyar mısınız?
Bilirsiniz belki, anlayamazsınız;
Çünkü kelimeler boğulur sessizlikte.

Bilmezdim şarkıların nasıl güzel,
Ya da kelimeler kifayetsiz;
Bu derde düşmeden önce,
Her şey belki mümkün.
Ama artık, anlatmak zor;
Bu derdine çare bulmak güç.

Bir umut var içimde, titrek ve ince,
Bir yolculuk bu, sonsuza gitmekte.
Sonsuzun sınırında bekliyorken ben,
Belki de her şey anlatılabilir kalple.

Her şeyi söylemek mümkün,
Ama yine de suskunum;
Bir yer buldum, duyuyorum,
Anlatamıyorum, anlatamıyorum.
Kalbimde bir fırtına kopuyor,
Ama dışarıya sessizlik hakim;
Sözcükler, sesimin eşiğinde kayboluyor,
Anlatamıyorum, sanki kelimeler tükenmiş gibi.