Mariusz Kramarz - Stabat Mater | Chór Bazyliki Grobu Bożego w Miechowie, Orkiestra Kameralna
Автор: Chór Bazyliki Grobu Bożego w Miechowie 22-23
Загружено: 2023-04-11
Просмотров: 4049
Описание:
Mariusz Kramarz - Stabat Mater
02.04.2023 r. (Niedziela Palmowa)
Bazylika Grobu Bożego w Miechowie
soliści:
Adrianna Bujak-Cyran - sopran
Stanisław Zyskowski - tenor
Jakub J. Kołodziej - baryton
Chór Bazyliki Grobu Bożego w Miechowie
Orkiestra Kameralna
dyr. Alicja Gaweł-Kramarz
I. Stabat Mater dolorosa 00:07
Stabat Mater dolorósa
iuxta crucem lacrimósa,
dum pendébat Fílius.
(Bolejąca Matka stała
U stóp krzyża, we łzach cała,
Kiedy na nim zawisł Syn.)
Cuius ánimam geméntem,
contristátam et doléntem
pertransívit gládius.
(A w Jej pełnym jęku duszy
Od męczarni i katuszy
Tkwił miecz ostry naszych win.)
II. O quam tristis et afflicta 06:10
O quam tristis et afflícta
fuit illa benedícta,
mater Unigéniti!
(Jakże smutna i strapiona
Była ta Błogosławiona,
Z której się narodził Bóg!)
Quae moerébat et dolébat,
pia Mater, dum vidébat
Nati poenas íncliti.
(Jak cierpiała i bolała.
Jakże drżała, gdy widziała
Dziecię swe wśród śmierci trwóg.)
III. Quis est homo qui non fleret 11:18
Quis est homo qui non fleret,
Matrem Christi si vidéret
in tanto supplício?
(Któryż człowiek nie zapłacze,
Widząc męki i rozpacze Matki
Bożej w żalu tym?)
Quis non posset contristári,
Christi Matrem contemplári
doléntem cum Fílio?
(Któż od smutku się powstrzyma,
Mając Matkę przed oczyma,
Która cierpi z Synem swym?)
Pro peccátis suae gentis
vidit Iesum in torméntis,
et flagéllis súbditum.
(Widzi, jak za ludzkie winy
Znosi męki Syn jedyny,
Jezus, jak Go smaga bat.)
Vidit suum dulcem Natum
moriéndo desolátum,
dum emísit spíritum.
(Widzi, jak samotnie kona
Owoc Jej czystego łona,
Dając życie za ten świat.)
IV. Eia Mater, fons amoris 15:06
Eia, Mater, fons amóris
me sentíre vim dolóris,
fac ut tecum lúgeam.
(Matko, coś miłości zdrojem.
Przejmij mnie cierpieniem swoim,
Abym boleć z Tobą mógł.)
Fac ut árdeat cor meum
in amándo Christum Deum,
ut sibi compláceam.
(Niechaj serce moje pała,
By radością mą się stała
Miłość, którą Chrystus Bóg.)
V. Sancta Mater, istud agas 18:55
Sancta Mater, istud agas,
Crucifíxi fige plagas
cordi meo válide.
(Niechaj serce moje pała,
By radością mą się stała
Miłość, którą Chrystus Bóg.)
Tui Nati vulneráti,
tam dignáti pro me pati,
poenas mecum dívide.
(Mękę Syna rodzonego,
Co dla dobra cierpiał mego,
Ze mną się podzielić chciej.)
VI. Fac me tecum pie flere 21:23
Fac me tecum pie flere,
Crucifíxo condolére,
donec ego víxero.
(Pragnę płakać w Twym pobliżu,
Cierpiąc z Tym, co zmarł na krzyżu,
Po mojego życia kres.)
Iuxta crucem tecum stare,
fac me tibi sociáre
in planctu desidero.
(Chcę pod krzyżem stać przy Tobie,
Z Tobą łączyć się w żałobie
I wylewać zdroje łez.)
Virgo vírginum praeclára,
mihi iam non sis amára,
fac me tecum plángere.
(Panno czysta nad pannami,
Niechaj dobroć Twoja da mi
Płakać z żalu z Tobą współ.)
Fac ut portem Christi mortem,
passiónis fac me sortem,
et plagas recólere.
(Bym z Chrystusem konał razem,
Męki Jego był obrazem.
Rany Jego w sobie czuł.)
VII. Fac me plagis vulnerari 27:57
Fac me plagis vulnerári,
fac me cruce inebriári,
et cruóre Filii.
(Niech mnie do krwi rani zgraja,
Niech mnie męki krzyż upaja
I Twojego Syna krew.)
Flammis ne urar succénsus,
per te, Virgo, sim defénsus
in die iudícii.
(W ogniu, Panno, niech nie płonę,
Więc mnie w swoją weź obronę,
Gdy nadejdzie sądu gniew.)
VIII. Christe, cum sit hinc exire 30:22
Christe, cum sit hinc exire,
da per Matrem me venire
ad palmam victoriae.
(Gdy kres dni przede mną stanie,
Przez Twą Matkę dojść mi, Panie,
Do zwycięstwa palmy daj.)
Quando corpus moriétur,
fac ut ánimae donétur
Paradísi glória.
(Kiedy umrze moje ciało,
Niechaj duszę mą z swą chwałą
Czeka Twój wieczysty raj.)
Matko Najświętsza, do Serca Twego,
Mieczem boleści wskroś przeszytego.
Wołamy wszyscy z jękiem, ze łzami:
Ucieczko grzesznych, módl się za nami!
Gdzie my, o Matko, ach, gdzie pójdziemy,
I gdzie ratunku szukać będziemy?
Twojego ludu nie gardź prośbami:
Ucieczko grzesznych, módl się za nami!
Imię Twe, Mario, litością słynie;
Tyś nam pociechą w każdej godzinie,
Gdyśmy ściśnieni bólu cierniami:
Ucieczko grzesznych módl się za nami.
A gdy ostatnia łza z oka spłynie,
O Matko święta, w onej godzinie
Zamknij nam oczy Twymi rękami:
Ucieczko grzesznych módl się za nami!
Amen.
zdjęcia i montaż: Łukasz Gajos
Повторяем попытку...
Доступные форматы для скачивания:
Скачать видео
-
Информация по загрузке: