Nie W Swojej Skórze

Описание: Ten kawałek to lustro bez filtra. Opowieść o życiu granym w cudzym kostiumie, o porankach, w których ciało wstaje, ale „ja” zostaje gdzieś w nocy. „Nie w swojej skórze” dotyka tego cichego rozdźwięku między tym, co widzą inni, a tym, co naprawdę pulsuje pod skórą — napięciem, wstydem, poczuciem obcości wobec samego siebie.
To numer o maskach noszonych zbyt długo, o rolach, które przestają pasować, choć wszyscy wokół mówią, że „jest okej”. O pragnieniu prostego powrotu do siebie — bez gry, bez udawania, bez strachu, że prawda zabrzmi za głośno. Refren działa jak błaganie powtarzane przed snem, a wersy są ciężkie, intymne i uczciwe do bólu.
Bez patosu. Bez taniej nadziei. To zapis momentu, w którym człowiek jeszcze się nie zgubił całkiem — ale już wie, że dłużej tak się nie da.

tekst
[Verse 1]
Patrzę w lustro, to nie mój wzrok
Te same oczy, w nich inny chłop
Na twarzy uśmiech jak tani żart
Pod spodem burza, której wstyd mi brać

Niby ten sam tatuaż, ten sam płaszcz
A jednak ciało jak z drugich rąk
Znajomi mówią: "Stary, wszystko gra"
Ja w środku krzyczę, lecz słychać szept, nie płacz

[Chorus]
Nie w swojej skórze, znowu budzę się
Jak w cudzym życiu, które nie zna mnie
Noszę to imię, ale gubię wzór
Nie, to nie ja, to tylko czyjś strój

Nie w swojej skórze, każdy ruch to stres
Jakbym grał rolę, której nikt nie chce
Kładę się spać i proszę jeszcze raz
Nie, niech dziś rano obudzę się ja

[Verse 2]
Na zdjęciach z wczoraj jak obcy typ
Ten sam mój uśmiech, tylko martwy błysk
Matka się pyta: "Czemu milczysz tak?"
Bo jak otworzę usta, wyjdzie inny brat

Kupiłem ciuchy, co miałem lubić je
Na skórze leżą jak ciężki śnieg
Wychodzę z domu i znów czuję chłód
Jakby mnie szwy tej postaci cięły w pół

[Chorus]
Nie w swojej skórze, znowu budzę się
Jak w cudzym życiu, które nie zna mnie
Noszę to imię, ale gubię wzór
Nie, to nie ja, to tylko czyjś strój

Nie w swojej skórze, każdy ruch to stres
Jakbym grał rolę, której nikt nie chce
Kładę się spać i proszę jeszcze raz
Nie, niech dziś rano obudzę się ja

[Bridge]
Może gdzieś jest świat, gdzie pasuję w ram
Gdzie to co czuję, widać też na twarz
Gdzie słowo "nie" już nie dławi mnie w gardło (eh)
Gdzie w swojej skórze w końcu czuję wartość

[Chorus]
Nie w swojej skórze, znowu budzę się
Jak w cudzym życiu, które nie zna mnie
Noszę to imię, ale gubię wzór
Nie, to nie ja, to tylko czyjś strój

Nie w swojej skórze, każdy ruch to stres
Jakbym grał rolę, której nikt nie chce
Kładę się spać i proszę jeszcze raz
Nie, nie chcę znowu gubić siebie w nas