Λένα Πλάτωνος - Θανάτω Θάνατον... Πατήσας | Full Album (2018)

Описание: 1. Η πρώτη επαφή με τη Βίκη (00:00)
2. Ρωσικές κασέτες (02:12)
3. Ο θάνατος της Βίκης (04:26)
4. Θανάτω Θάνατον... στη Victoria (10:40)
5. Κανένας δε θα καταλάβει (13:17)

Τα πρώτα τέσσερα κομμάτια είναι αφήγηση της Λένας Πλάτωνος πάνω στο Intermezzo in B Flat Major Op. 76 Nr. 4 του Brahms.
To πέμπτο κομμάτι «Κανένας δε θα καταλάβει» είναι σύνθεση της Λένας Πλάτωνος με στίχους Βικτώριας Μπόζικ και ερμηνείας Γιάννη Παλαμίδα.

Το άλμπουμ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οδός Πανός.

Η Λένα Πλάτωνος θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της ουκρανίδας οικιακής βοηθού της, Βικτώριας Μπόζικ, που τόσο πολύ τη βοήθησε, μέσα στο μικρό χρονικό διάστημα των οκτώ χρόνων που πέρασαν μαζί η Πλάτωνος και η Βικτώρια, συνειδητοποίησε πως ήταν ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στη ζωή της.

«Ήταν πολύ μεγάλο γεγονός για μένα, τρομερό και φοβερό. Κι έγραψα το Θανάτω Θάνατον Πατήσας. Είχα πολλά χρόνια να γράψω και να εκδώσω δικά μου λόγια. Μου το έλεγε κι ένας φίλος γιατρός, που παίζει καταπληκτικό πιάνο. Και του απάντησα πως αν είναι να γράψω, αυτό θα είναι σχετικό με τη Βίκυ. Εκείνος μου είχε δώσει να ακούσω κάποια κομμάτια του Μπραμς. Μια νύχτα μου την έδωσε, και μέσα σε ένα από αυτά τα κομμάτια είδα τη Βίκυ, το χαρακτήρα της. Πήρα λοιπόν αυτό το ιντερμέτζο και είπα: ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει πάνω σ’ αυτό, δεν θα βάλω δική μου μουσική. Κι αυτό έκανα: έγραψα τα ποιήματα πάνω στη μουσική αυτή, και στο τέλος πρόσθεσα ένα τραγούδι σε στίχους της Βίκυς. Μια μέρα που ήταν εδώ κι ο Γιάννης Παλαμίδας, μπαίνει η Βίκυ, που ήταν ήδη άρρωστη, και λέει: Έγραψα ένα ποίημα, στα ελληνικά, θα σου το πω να το γράψεις. Αυτό το μικρό ποίημα έκλεινε μέσα όλη τη στάση ζωής της. Το έγραψα και το φύλαξα. Όταν λοιπόν έγραφα το Θανάτω Θάνατον Πατήσας., με παίρνει ο Παλαμίδας τηλέφωνο – σαν να υπήρχε μήνυμα από τον άλλο κόσμο – και μου λέει: Έμαθα ότι κάνεις κάτι για τη Βίκυ. Θυμάσαι βέβαια το ποίημα που είχε γράψει. Θα το κάνεις τραγούδι και θα το τραγουδήσω εγώ. Το χρωστάμε για την ψυχή της. Και του λέω: Θα το ψάξω τώρα. Κι ήταν πάνω-πάνω σε ένα ντοσιέ με διάφορα ποιήματα εκείνο το χαρτάκι, από εκείνη τη μέρα! Και την άλλη μέρα έγραψα το τραγούδι, Κανένας Δεν Καταλαβαίνει λέγεται. Το αγαπάμε πολύ κι εγώ κι ο Γιάννης, έχει μια μυρωδιά ρώσικη μέσα του, αυτό το μινόρε το ρώσικο, κάτι από αυτά τα δάση. Έγινε όλο μέσα σε 2-3 μέρες μετά την ηχογράφηση των ποιημάτων – όλα μαζί μέσα σε δέκα. Το γράψιμο το δικό μου μόνο πέντε. Δεν κοιμόμουνα το βράδυ. Άκουγα συνεχώς τη μουσική στο repeat κι έγραφα συνέχεια, είχε ξεσπάσει το ηφαίστειο, μου βγήκαν πάρα πολύ εύκολα. Πήρα το Γιώργο Χρονά, και μου είπε: Τα βγάζω αμέσως.» [Απόσπασμα από συνέντευξη στον Γιώργο Βουδικλάρη (popaganda) 17.04.2018]

Ζήσανε πολλά πράγματα, όμορφα και έντονα, αυτά τα οκτώ χρόνια, είχε γίνει η βοηθός της, η αδελφή ψυχή, ήταν ο άνθρωπος που τη βοήθησε και ξανακάθισε στο πιάνο, ήταν ο άνθρωπος που βοήθησε την Πλάτωνος να ξαναβγεί από το σπίτι της έπειτα από πολλά χρόνια. Συναυλίες, εντός και εκτός Αθηνών, τη συνεργασία της με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, στο Παλλάς, τη Μικρή Επίδαυρο, τις βραδιές στο Κύτταρο, τα πριβέ ρεσιτάλ για πιάνο της Ντόρας Μπακοπούλου, γυρίσματα για τηλεόραση και κινηματογράφο, τις απώλειες των φίλων, αλλά και γιορτές, γενέθλια, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιές και Πάσχα.

Η Βικτώρια Μπόζικ αρρώστησε από καρκίνο το 2010, αρχικά στο στήθος και κατόπιν στο συκώτι και τον εγκέφαλο, εγχειρήσεις, χημειοθεραπείες, δύσκολες καταστάσεις, πέθανε μετά από έξι χρόνια, σε ηλικία 65 ετών.