Oruç Açlık Değil Bir Anahtar | Ramazan Risalesi 2. Nükte - Said Şaşmaz | Hisar Kapısı

Описание: Oruç tutarak Rabbimize karşı yapmamız gereken en mühim ibadetlerden biri olan şükür manasını nasıl anlamalıyız? Oruç nasıl bir şükr-ü manevi yerine geçiyor? İyi seyirler.
Videoyu beğendiyseniz ve daha fazla içerik görmek istiyorsanız lütfen kanalımıza abone olmayı unutmayın. Yorumlarınızı ve geri bildirimlerinizi bizimle paylaşarak, bize destek olabilirsiniz.

Facebook▶️   / hisarkapisi  
Instagram▶️ https://instagram.com/hisarkapisi?igs...
Twitter ▶️   / hisarkapisi  
TikTok ▶️   / hisarkapisibursa  

Eğitimci Yazar Said Şaşmaz'ın Youtube Kanalı; @saidsasmaz
Bize Ulaşın;
0536 566 40 90
0507 076 69 56

OKUNAN BÖLÜM: RAMAZAN RİSALESİ
İKİNCİ NÜKTE
Ramazan-ı Mübareğin savmı, Cenâb-ı Hakkın nimetlerinin şükrüne baktığı cihetle, çok hikmetlerinden bir hikmeti şudur ki:

Birinci Sözde denildiği gibi, bir padişahın matbahından bir tablacının getirdiği taamlar bir fiyat ister. Tablacıya bahşiş verildiği halde, çok kıymettar olan o nimetleri kıymetsiz zannedip onu in’âm edeni tanımamak nihayet derecede bir belâhet olduğu gibi; Cenâb-ı Hak, hadsiz envâ-ı nimetini nev-i beşere zemin yüzünde neşretmiş, ona mukàbil, o nimetlerin fiyatı olarak şükür istiyor. O nimetlerin zâhirî esbabı ve ashabı, tablacı hükmündedirler. O tablacılara bir fiyat veriyoruz, onlara minnettar oluyoruz. Hattâ, müstehak olmadıkları pek çok fazla hürmet ve teşekkürü ediyoruz. Halbuki, Mün’im-i Hakikî, o esbabdan hadsiz derecede, o nimet vasıtasıyla şükre lâyıktır. İşte Ona teşekkür etmek, o nimetleri doğrudan doğruya Ondan bilmek, o nimetlerin kıymetini takdir etmek ve o nimetlere kendi ihtiyacını hissetmekle olur.

İşte, Ramazan-ı Şerifteki oruç, hakikî ve hâlis, azametli ve umumî bir şükrün anahtarıdır. Çünkü, sair vakitlerde mecburiyet tahtında olmayan insanların çoğu, hakikî açlık hissetmedikleri zaman, çok nimetlerin kıymetini derk edemiyor. Kuru bir parça ekmek, tok olan adamlara, hususan zengin olsa, ondaki derece-i nimet anlaşılmıyor.
Halbuki, iftar vaktinde, o kuru ekmek, bir mü’minin nazarında çok kıymettar bir nimet-i İlâhiye
Allah’ın nimeti
olduğuna kuvve-i zâikası şehadet eder. Padişahtan tâ en fukaraya kadar herkes, Ramazan-ı Şerifte o nimetlerin kıymetlerini anlamakla bir şükr-ü mânevîye mazhar olur.

Hem gündüzdeki yemekten memnûiyeti cihetiyle, “O nimetler benim mülküm değil. Ben bunların tenâvülünde hür değilim. Demek başkasının malıdır ve in’âmıdır; Onun emrini bekliyorum” diye, nimeti nimet bilir, bir şükr-ü mânevî eder.

İşte, bu suretle oruç çok cihetlerle hakikî vazife-i insaniye olan şükrün anahtarı hükmüne geçer.

#oruç #şükür #ramazan #kuran #iftar