LPS MV : . Stella [LPS POLSKA]

Описание: Piosenka stworzona za pomocą AI
LPS MV Stella

Stella…
Nie cofaj się.
Mrok zna twoje imię…
Ale ty znasz jego lepiej.

Znowu wstaje, choć noc ją gryzie,
Blizny na twarzy? — to medal za życie.
Widziała śmierć z bliska, tak, twarzą w twarz,
Gdybyś widział to, co ona — byś nie spał od lat.

Słyszy szepty, ale trzyma głowę w pionie,
Nie szuka litości, bo nigdy jej nie dostanie.
Z fejkiem w oczach mówią: „Zostaw to już”,
Ale Stella ma misję — ona kończy to tu.


Mówią: „Za dużo ryzykujesz, nie idź tam”,
Ale oni nie widzieli, jak upada świat.
To nie legenda, nie miejska bajka —
To jej historia i jej pułapka.


Stella — wchodzi w ogień, chociaż pali ją strach,
Ale mrok zna jej kroki, ona zna każdy znak.
Noc ją woła, lecz ona mówi: „Dość, już nie”.
Stella… Stella nie cofnie się.

Stella — nawet gdy serce wali jak bęben,
Idzie prosto tam, gdzie każdy inny by nie wszedł.
Mówią: „Zostaw to”, ale ona dobrze wie…
Że Stella… Stella nie cofnie się.


Widziała demony, jak naprawdę wyglądają,
Nie w skrzynkach, nie na filmach, tylko gdy ludzi rozrywają.
Wspomnienia? Jak film, którego nikt nie chce oglądać,
Ale ona robi pauzę — i wraca, żeby posprzątać.

Nie gra ofiary, nie prosi o ratunek,
Jej życie to walka, a ból to tylko warunek.
Rzuca spojrzenie, które mówi więcej niż słowa:
„Jeśli mam tam wrócić — to wchodzę, gotowa”.


Zamknięte drzwi, a za nimi noc,
Ale Stella już zna tę ciemność.
I choć czasem drży, to idzie znów,
Bo prawda boli, lecz to jej ruch.


Stella — wchodzi w ogień, chociaż pali ją strach,
Ale mrok zna jej kroki, ona zna każdy znak.
Noc ją woła, lecz ona mówi: „Dość, już nie”.
Stella… Stella nie cofnie się.

Stella — nawet gdy serce wali jak bęben,
Idzie prosto tam, gdzie każdy inny by nie wszedł.
Mówią: „Zostaw to”, ale ona dobrze wie…
Że Stella… Stella nie cofnie się.


Nie pytaj, ile razy krzyczała w ciszy,
Nie pytaj, ile ciał upadło w jej historii.
Ona wróci tam, gdzie wszystko się zaczęło…
By zakończyć to, co inni bali się ruszyć.


To jest jej droga, jej klątwa, jej cel,
Jej głos wśród krzyków, jej prawda — jej gniew.
I kiedy noc znów wyciąga po nią ręce…
Stella stoi. Stella w końcu jest pewna swego.

Nie cofnie się.
Nigdy więcej.